Προσοχή ακολουθεί μανιφέστο τύπου Μπεν Χουρ...Η επιστροφή

  Και κάπως έτσι είπα και εγώ να επιστρέψω. Για να έχεις ένα ακόμα κακό στη ζωή σου σαν να μη σου έφτανε η οικονομική κρίση και η πτώση ιδεών και αξίων τώρα θα έχεις και εμένα ή τουλάχιστον τα κείμενα μου γιατί η αλήθεια είναι και άμα θέλεις το πιστεύεις ότι από κοντά είμαι ποιο ενοχλητικός. 

  Ίσως να μη θέλεις να σου αναλύσω τα  μια από τα ίδια θέματα τύπου πως φτάσαμε ως εδώ γιατί είναι  ήδη μπανάλ και ξεπερασμένα. Η αλήθεια πάντα κατά τη δική μου γνώμη είναι ότι όποιος και να έρθει στην εξουσία δεν θα μπορέσει να κάνει βήματα προς τα εμπρός αν πρώτα από όλα δεν τιθασεύσει το μεσογειακό μας ταμπεραμέντο, αυτό που χρεοκόπησε την Πορτογαλία και ετοιμάζεται να φουντάρει Ιταλία και Ισπανία.

  Γιατί μη μου πεις ότι εσύ και εγώ δεν ξέραμε τι συμβαίνει τόσα χρονιά; Όταν στον Δήμο σου έπρεπε να έχεις 300 εργαζόμενους και είχες 1000 η δεν πλήρωνες εισιτήριο σε μετρό η λεωφορείο και έλεγες δεν γαμιέστε, δεν πληρώναμε φόρους γιατί πολλοί από εμάς κάναμε και μαύρες απογευματινές δουλείες παράλληλα με την πρωινή, φέρναμε τις τζιπάρες από τη Γερμάνια και επιτρέπαμε στη Μενεγάκη να παίρνει 500.000 συμβόλαιο το χρόνο γιατί ήταν "βασίλισσα του πρωινού!". Κάποτε σε μια συζήτηση με συνάδελφους λέγαμε για το Γερμανικό μοντέλο κοινωνίας και λέγαμε ότι αν πετάξεις γόπα στον δρόμο η αν παραβείς κόκκινο σηματοδότη η αν κάνεις μια από τις γνώστες ελληνικές κακγουριές ο διπλά σου ο συνάδελφος ο άγνωστος περαστικός θα σε δώσει και πόσο κακό είναι αυτό και τι καλά εμείς εδώ στην Ελλάδα πόσο μάγκες είμαστε και πόσο ουαου και τι ξέρουν αυτοί από πολιτισμό που όταν εμείς είχαμε Ακρόπολη αυτοί έτρωγαν στα δεντρά κλπ κλπ. 

  Στην πραγματικότητα όμως με κάτι τέτοια ήρθε ο Πάγκαλος και σου είπε "μαζι τα φάγαμε". Και σε ένα μέρος έχει δίκιο, γιατί ήξερες ότι ο δήμος σου έχει 100 οδοκαθαριστές αλλά ποτέ δεν απαίτησες να έχεις καθαρό τον δρόμο σου. Γιατί έβλεπες να πετάνε σκουπίδια σε κάδους ανακύκλωσης αλλά πότε δεν μίλησες. Γιατί βλέπεις τους άλλους να παρκάρουν παράνομα αλλά ποτέ δεν πας στην αστυνομία. Γιατί ξέρεις ότι η χωρίς απόδειξη εργασία είναι μαύρη αλλά δεν τη ζητάς από ντροπή.  Αλλά ξέρεις και ξέρω από την άλλη να κατηγορώ τους πολίτικους και το σύστημα που με έχει κάνει ζώο γιατί και αυτοί που ψηφίζουμε είναι ζώα άλλα τους ψηφίζουμε! Πόσο ματαιόδοξο είναι αυτό;

  Δεν καταφέρομαι κατά του δημοσίου αλλά είχα και έχω την τύχη να γνωρίζω άτομα και καταστάσεις όπως πολλοί άλλωστε να είναι αμείβοντες με υπέρογκα ποσά  χωρίς σπουδές αλλά και χωρίς να προσφέρουν τίποτα. Στην πραγματικότητα αυτό που με εκνευρίζει πραγματικά είναι ότι μετά από 11χρονια εργασίας στον ιδιωτικό τομέα που είναι αυτός που είναι και που όλοι γνωρίζουμε, έρχεται ο εκάστοτε υπουργός και ζητάει να πληρώσει για την κακοδιαχείριση του δημοσίου και με τα λεφτά μου και να προστατεύσει τους μισθούς στο δημόσιο. Όποιος έχει δουλέψει στον ιδιωτικό τομέα ξέρει τι θα πει ανεργία και όταν λέμε ανεργία εννοούμε ανεργία και όχι εφεδρεία με 60% αποδοχές του μισθού.

  Δεν θα σου πω ψέματα ήμουν και εγώ αγανακτισμένος στο Σύνταγμα και είμαι ακόμα αγανακτισμένος αλλά δεν είμαι στις πλατείες γιατί δεν θέλω να ταυτιστώ με κόμματα φοιτητικές παρατάξεις και παρακλάδια της εξουσίας. Όταν παλεύω κάθε μέρα για να μπορέσω να κερδίσω 200ευρω την εβδομάδα για να λέω ότι έχω έναν αξιοπρεπή μισθό με 12ωρες εργασίας δεν θέλω να ταυτιστώ με τον υπάλληλο που διεκδικεί 1600ευρω μισθού με απολυτήριο λυκείου 7ωρο και φυσικά κανένα job description. Υπάρχουν διαφορές και αυτό δεν είναι κακό απλά κάποια στιγμή πρέπει να το παραδεχτούμε και να τελειώσει η ιστορία. Άλλωστε δεν νομίζω ότι οι χιλιάδες ώρες εργασίας εξτρά που έχω προσφέρει στα αφεντικά μου μπορούν να αντισταθμίσουν ένα βύσμα και ένα γλύψιμο σε μια κατουρημένη ποδιά για να μπουν στο δημόσιο. Συγνώμη κύριοι και κυρίες αλλά δεν είμαστε το ίδιο.

Αυτό που έχει ανάγκη η κοινωνία μας αυτή τη στιγμή είναι να γίνει μια επανεκκίνηση και δεν εννοώ την επανεκκίνηση τύπου Σαμαρά Ζάππειο 2 κλπ κλπ, αλλά μια επανεκκίνηση αξιών και ιδεών. Μια κοινωνική επανάσταση όχι κατά του κράτους αλλά υπέρ της κοινωνίας. Που θα δώσει ένα πραγματικά δυνατό μήνυμα σε όλα τα όργανα εξουσίας που κυβερνούν αυτό τον τόπο. Μικρά απλά καθημερινά πράγματα που στο σύνολο τους θα φέρουν μια πραγματική επανάσταση. 

  Και όχι λύση δεν είναι να φύγεις να πας στο εξωτερικό για δουλειά με σκοπό και στόχο

να συνεχίζεις να είσαι ο ίδιος μαλάκας που είσαι και εδώ. Το ακούω πολλές φορές αυτό και από άτομα που μέχρι εχθές η μόνη τους δουλειά ήταν να ξύνουν τα νύχια τους πίσω από ένα πάγκο δημοσιάς υπηρεσίας. Ξέρεις μου λένε στη Μασσαλία ο εργάτης ναυπηγείου παίρνει 35ευρω την ώρα ο IT Manager 3000ευρώ το μηνά και ο γκρεντερίστας(χειριστής σκαπτικού μηχανήματος) στο Πόρτσμουθ 4000ευρω! Εεε και; Καλά όλα αυτά αλλά σε αντίθεση με εσένα που τα λες φίλε μου αυτοί δουλεύουν και δεν τα ξύνουν επίσης δεν προσπαθούν να κρατήσουν το lifestyle που προσπαθείς να κρατήσεις εσύ με το κουπέ αυτοκίνητο σου τα μπουζούκια σου κάθε Παρασκευή και Σάββατο τις ταβέρνες τα delivery τα Gucci τα Αrmani τα παχυλά πουρμπουάρ στη καφετέρια και τις διακοπές ένα μήνα στη Μύκονο το καλοκαίρι με διακοποδάνεια.Υπάρχει όμως μια ειδοποιούς διαφορά ότι κανένας μα κανένας μα κανένας δεν θα σε πληρώνει για να κάθεσαι και να μη κάνεις τίποτα αυτό είναι μια Παγκόσμια πρωτοτυπία του Ελληνικού Δημοσίου που την απολάμβανες μέχρι εχθές και αντί να μπεις στον κόπο να αλλάξεις μυαλό όπως αλλάζουν τα πάντα γύρω σου ονειρεύεσαι παχυλούς μισθούς χωρίς ίσως να πιστεύεις ότι θα πρέπει να δουλεύεις.

  Κλείνοντας θα ήθελα να σου πω για ένα φίλο που έχω ο οποίος πιστεύει ότι για τα δεινά της Ελλάδας δεν φταίει κανένας άλλος εκτός από τους μετανάστες που δουλεύουν στην Ελλάδα κατά χιλιάδες και πιάνουν τις θέσεις των παιδιών μας(εγώ δεν έχω άλλα έχει εκείνος παιδιά οπότε του τη πιάνουν). Όπως πάντα η αλήθεια έχει δυο πρόσωπα, θα συμφωνήσω ότι οι μετανάστες είναι πάρα πολλοί και αυτό οφείλετε στο κακό κράτος που αναλώθηκε στο πως θα φάει τις μίζες και πως θα κάνει τις ρεμούλες και δεν μπόρεσε να βάλει μια ομάδα να τυποποιήσει την διαδικασία της μετανάστευσης επιτρέποντας σε αρκετό κόσμο να έρθει στην Ελλάδα για δουλειά. Εδώ θα πρέπει όμως να παρατηρήσουμε ότι και στην Ιταλία που τους πέταγαν από τα καράβια μια χαρά καρφί για το ΔΝΤ πάνε άρα ούτε και αυτό ήταν λύση. Εγώ ζω σε μια υποβαθμισμένη περιοχή προάστιο της Αθήνας με μια απλή μάτια παρατηρώ ότι οι μετανάστες είναι απασχολούντες σε οικιακές εργασίες χτίστες μπογιατζήδες εργάτες σε χωράφια η σε βενζινάδικα  οι γυναίκες καθαρίστριες ή προσέχουν παιδιά και ηλικιωμένους. Αυτό είναι κατά βάση το Target group τους. Ο φίλος μου λοιπόν έχει ένα κουμπάρο με σπουδές στην διοίκηση επιχειρήσεων που είναι άνεργος τώρα που οι επιχειρήσεις βάζουν λουκέτο και καταφέρετε κατά των μεταναστών που τους κλέβουν τη δουλειά. Πόσοι Αλβανοί Πακιστανοί και Νιγηριανοί Μάνατζερ υπάρχουν τελικά στην Ελλάδα που δεν μπορεί να βρει δουλειά το δικό μας το παιδί εεε; Εγώ πάντως ξέρω πολλούς που θα ήθελαν Έλληνες για τις δουλειές που κάνουν οι μετανάστες και θα πλήρωνε και ΙΚΑ αλλά δεν είναι υποχρεωμένος να αναγνωρίσει το πτυχίο τους. Κακά τα ψέματα αλλά ούτε και εγώ θα πήγαινα αν δεν είχα πραγματικά ανάγκη όπως έχουν όλοι εκείνοι οι μετανάστες. Δεν είναι όμως αυτοί το κατεξοχήν πρόβλημα. Είναι μέρος του προβλήματος  όμως όπως είμαστε και εμείς. 

  Έχουμε μεγαλώσει σε μια κοινωνία που δεν σε δυσκολεύει καθόλου δεν σου δίνει ερεθίσματα δεν σε προκαλεί ούτε σε ιντριγκάρει έστω και λίγο πάρα μόνο σε έχει μάθει να τα έχεις όλα έτοιμα στο πιάτο σου. 

  Αυτό πρέπει να αλλάξει η κοινωνία πρέπει να αλλάξει η φιλοσοφία που έχει ο καθένας μας πρέπει να αλλάξει αυτό που είμαστε πρέπει να αλλάξει και τότε θα αλλάξουν πολλά πράγματα. Μάνο τότε δεν θα έχει δικαίωμα ο Πάγκαλος και ο κάθε Πάγκαλος να λέει τις πίπες που λέει. Μόνο αν απαιτήσεις από τον πολίτικο να πληρώσει για της υπηρεσίες που του προσφέρεις τότε αυτός θα πληρώσει και θα σε σεβαστεί. Διαφορετικά θα σε αρμέγει μέχρι να περάσει η μπογιά του και μετά εσύ θα είσαι ο χαμένος και αυτός ο κερδισμένος. Και φυσικά ο σεβασμός στον συνάνθρωπο σου οποίος και οποίας εθνικότητας θα είναι αυτός γιατί αν και πιστεύεις ότι σας χωρίζουν πολλά ίσως στην πραγματικότητα έτσι όπως αυτοκαταστρεφόμαστε σαν κοινωνία να μην είναι και πολλά τα πράγματα που μας χωρίζουν.

Τελειώνοντας αυτό το Υπερpost πιστεύω ότι θα τα καταφέρουμε είμαι αισιόδοξος όχι γιατί είμαι Έλληνας (και οι Έλληνες πάντα τα καταφέρνουν στα δύσκολα my ass) αλλά γιατί δεν έχω τίποτα να χάσω όπως όλοι μας. Δεν έχω μετοχές ούτε καταθέσεις στο εξωτερικό δεν έχω τρέλες δανειακές υποχρεώσεις έχω μια δουλειά της σειράς που με έχει μέσα 3+ μήνες πόσο χειρότερα θα μπορέσει να γίνει η ζωή μου; Είμαι εδώ και θα παραμείνω όρθιος αρκεί να έχω τα μάτια μου ανοιχτά και να διαβάζω πίσω από τις λέξεις και όχι να τρώω ότι μου πετάνε αμάσητο οι πολίτικες κάστες και τα μεγαλοσυμφέροντα.

Ο έρωτας χτίζει και ο έρωτας γκρεμίζει*

Άλλη μια εβδομάδα τρελού ρυθμού πλησιάζει στο τέλος της. Τι εβδομάδα όμως; Είναι περίεργο αλλά δεν περίμενα πότε να συναντήσω 2 διαφορετικές και τελείως αντιφατικές εικόνες του έρωτα την ίδια στιγμή. Έχεις συνηθίσει τον έρωτα σαν φτερωτό άγγελο να ρίχνει τα βέλη του και να σκορπίζει αγάπη αλλά δε. Η πρώτη εικόνα του έρωτα ήταν η καλή και ήρθε το Σάββατο στον Ιερό ναό  προφήτη Ηλία παγκρατίου ένας από τους καλούς μου φίλους  ήρθε εις γάμου κοινωνία (κρεμάστηκε δηλαδή) με δόξα και τιμή. Η σχέση τους δεν κράτησε πολύ, αν και νέοι σε ηλικία αποφάσισαν να παντρευτούν σχετικά γρήγορα μέσα σε 6μόλις μήνες. Και παρά τις αρχικές αντιρρήσεις μου νομίζω ότι είναι το καλύτερο που θα μπορούσαν να κάνουν αφού έχουν επιλέξει να ζουν με αυτό το τρόπο.

Σε κάποια άλλη γειτονιά της Αθήνας ένας άλλος αγαπημένος μου φίλος γνωρίζει την Αναστασία 8 χρόνια πριν, η σχέση τους έτρεχε αυτόματα και πέρα από τις ομολογούμενες διαφορές φιλοσοφίας και προσωπικότητας άντεξε για πάνω από ένα χρόνο μέχρι που κάποια στιγμή το τέλος έβαλε εκείνη προφασιζόμενη  ότι  ήθελε η σχέση της να προχωρήσει στο επόμενο στάδιο, αρραβώνας, γάμος διαλέγεις και παίρνεις. Εκείνος δεν διάλεξε τίποτα και έτσι η σχέση έλαβε σχεδόν ειρηνικό τέλος. Μετά από 8 χρόνια και ένα σερί αποτυχημένων σχέσεων η Αναστασία με αφορμή το facebook επιστρέφει στον τόπο του εγκλήματος για μια απονενοημένη δεύτερη προσπάθεια. Αν αξίζει η όχι τον κόπο δεν θα το κρίνω εγώ  αλλά εκείνος από τον οποίο σχεδόν ζητάει τη δεύτερη της ευκαιρία.

Αναλογιζόμενος τις δυο ιστορίες κάθομαι και σκέφτομαι  πόσο ποιο απλά θα ήταν τα πράγματα αν οι άνθρωποι ήταν συνειδητοποιημένοι για τον εαυτό τους - τις επιλογές τους και με το τι μπορούν και θέλουν κάνουν αλλά και πότε είναι το σωστό timing για όλα αυτά. Τέλος αναφερόμενος στην Αναστασία θα ήθελα να σκεφτεί ποσό χρόνο έχασε και τι μεγάλο κύκλο έκανε για να φτάσει εδώ που ήταν πριν 8 χρόνια. Πόσα ταξίδια πόσα φιλία και πόσο έρωτα άφησε πίσω για ένα καπρίτσιο.

*Το κείμενο αυτό το φύλαγα για τη μέρα του Αγίου Βαλεντίνου αλλά ένεκα της busy κατάστασης το βλέπεις σήμερα και πάλι καλά να λες...

Μουσικες ανησυχιες...

   Από τον τίτλο και μόνο είμαι σίγουρος ότι δεν καταλαβαίνεις τίποτα. Καλά δεν είσαι και ο μόνος, εδώ ούτε και εγώ που τον έγραψα δεν θα καταλάβαινα αλλά βλέπεις  πάντα ξεκινάω ανάποδα, και συνεπώς στο τέλος του κειμένου στερούμαι εμπνεύσεως. 

   Όχι δεν θα σου γράψω για τη καταστροφή της μουσικής βιομηχανίας ούτε για τη πειρατεία και τη πτώση των πωλήσεων δίσκων διεθνώς. 

   Σκεπτόμενος για το τι θα γράψω πάλι στο ρημάδι το blog  χωρίς να με πάρουν με τις πέτρες, συγκρούομαι με τη σκέψη "Μουσική" hell yes! πως δεν το είχα σκεφτεί νωρίτερα. Η μουσική επηρεάζει τη ζωή μας σε μεγάλο βαθμό. Και ποιος δεν έχει χωρίσει με Γονίδη και Πάζη(εχμ δεν ξέρω αν τον γνωρίζεις) η πόσοι δεν έχουν ερωτευτεί με το bodyguard κομμάτι I will always love you;;; 

Αλλά αναγνώστη μου μουσικές από μουσικές διαφέρουν και βλέπεις οι μουσικές είναι σαν τα χρώματα στο ουράνιο τόξο, έχουμε δηλαδή μέσα μας πάντα λίγο από όλα.

    Στην δική μου προκειμένη περίπτωση άκου φάσεις για να μαθαίνεις και το ποιον του ατόμου που διαβάζεις(λέμε τώρα!).

   Φάση πρώτη: Γυμνάσιο και Λύκειο εκεί στα 15 με 18 που αρχίζεις να ξεπετάγεσαι σιγά σιγά και αρχίζεις να ανακαλύπτεις τον κόσμο να σου και οι 2unlimited ο dj bobo και τότε κόβεις το μαλλί κοντό(μη σου πω το βάφεις κιόλας, φοράς και κάτι εμετικά ψυχεδελικού περιεχομένου μπλουζάκια και οι φίλοι σε φωνάζουν cool και οι γονείς αλήτη εεε τώρα διαλέγεις και παίρνεις.... Αλλα και σαν αλήτης έχεις πιθανότητες μεγάλης καριέρας, βλέπε Ozzy για να μαθαίνεις.

   Φάση δεύτερη: Έχεις τελειώσει το σχολείο και είσαι στη σχολή σου. Όπως κάθε νέος που σέβεται τον εαυτό του πρέπει να είναι και λίγο έως πολύ αριστερός(κανονικός όχι σικέ). Αναπνέεις λοιπόν τον εναλλακτικό σου χαρακτήρα με τα αθλητικά σου τα φαρδιά σου και τα μαύρα σου μπλουζάκια και γεμίζεις τη δισκοθήκη σου με nirvana, metallica, motorhead, slayer και για φινάλε βάζεις sepultura να τα σπάσουμε(θεϊκή ατάκα). Αν είσαι της φιλοσοφικής πέφτεις στον Αλκίνοο Ιωαννίδη αλλά τι τα θες είναι βαριά η καλογερική.

   Φάση τρίτη και φαρμακερή: Γιατί φαρμακερή; Γιατί σου απαντώ με στόμφο, έχεις τελειώσει τις σπουδές σου έχεις τελειώσει τις στρατιωτικές σου υποχρεώσεις που έτσι και αλλιώς πλέον δεν σου παίρνουν και πολύ χρόνο έχεις βρει δουλειά και το μόνο που βλέπεις μπροστά σου είναι club...club...club. Έχεις ανταλλάξει την αφίσα του Τσε και του Βελουχιώτη με αυτή της AMX (aka Anna Maria X) και του Tiesto σέρνεις το κορμί σου από party σε party και από guest σε guest και νομίζεις ότι έχεις δέσει, έχεις βρει το απάνεμο λιμανάκι που έψαχνες πάντα, άσε τους μαλάκες τους σκυλάδες να τρέχουν στα μπουζούκια να πετάνε λελούδια εσύ έχεις βρει το φως το αληθινό.

Και τότε φτάνεις στη φάση νούμερο 4: Είσαι 30 και κάτι και το νταπα ντουπα σε κουράζει άσε που δεν μπορείς να βγάλεις και το πρόγραμμα όλο το βράδυ όρθιος. Όλα τα είδωλα σου από προηγούμενες δεκαετίες έχουν συμπράξει με hiphopαδες της κακιάς ώρας για διασκευές της κακιάς ώρας η έχουν πεθάνει από ναρκωτικά. Είσαι σε κρίση και δεν ξέρεις τι να κάνεις, εσύ που ήσουν στη κόψη του ξυραφιού με τις μαρτινς και τα βρόμικα στον παντελα αρχίζεις να νιώθεις ότι πλέον δεν κολλάς σε όλο αυτό. 

   Σου έχω τη λύση, σε μια κουβέντα με φίλους - συνεργάτες ανακάλυψα ότι ο σκυλάς και ο Ηeavy μεταλάς έχουν  αρκετά κοινά όπως και ο ρεμπέτης δηλαδή υπηρετούν ένα ακραίο είδος μουσικής κόντρα στο mainstream. Άρα μπορείς να μεταπηδήσεις από το ένα είδος στο άλλο χωρίς τύψεις. Θα μου πεις είναι Heavy metal o Ζαζόπουλος και η Βέντη; Ίσως και να είναι γιατί όχι στο κάτω κάτω πάνε κόντρα στο μανιφέστο των τύπου κονσέρβα ραδιοφωνικών σταθμών.

   Συνεπώς αν τα είδωλα σου έχουν εξαφανιστεί είναι καιρός να το γυρίσεις μια και καλή στο στρατευμένο τραγούδι και δεν εννοώ τη Φαραντούρη αλλά για νέους καλλιτέχνες κόντρα στο mainstream.

   Όσο για εμάς τους αμετανόητους danceαδες υπομονή αδέρφια η old school επιστρέφει και θα είμαστε και πάλι στη μόδα. Μη κατέβεις από το carousel  τα πράγματα θα πάνε καλύτερα με η χωρίς τις αγαπημένες σου φίρμες από το παρελθόν.

Προαστιακός fail για ακόμα μια φορά

Ταλαιπωρίας συνέχεια για ακόμα μια φορά... Τα προβλήματα του Προαστιακού τα έχω αναφέρει πολλές φορές, τα έχω πει από εδώ τα λέω στο Twitter τα λέει στο proastiakos.net αλλά μάλλον τα αυτιά τους δεν ιδρώνουν. Εχθές ενημερώθηκα ότι ο προαστιακός έχει στάση εργασίας από τις 11 έως και τις 5 το απόγευμα, θεώρησα λοιπόν  με το μικρο μου μυαλό και είπα θα πάω στο σταθμό μεταμόρφωσης στις 5 για να πάρω το συρμό των  5:11 που ερχόταν από αεροδρόμιο και ξεκινάει στις 5 θα είμαι στα Λιόσια στις 5:17(λέμε τώρα) για να αλλάξω με το συρμό για Κιάτο. Σε μια διαφορετική πραγματικότητα τα πράγματα θα είχαν γίνει κάπως έτσι αλλά fail.

Ξεκινάω από την εταιρία στις 4.40 με τα πόδια για να φτάσω στον Σταθμό στις 5 και περιμένω μέχρι τις 6(!) να έρθει  ο συρμός από αεροδρόμιο στις κατά τα άλλα σύγχρονες εγκαταστάσεις με τα Desiro ηλεκτροκίνητα (my ass) τρένα και  να φτάσω στα Λιόσια εγώ και άλλοι 20.000 επιβάτες για να μπούμε στο τρένο για Κιάτο. 

Απορία: Αφού η απεργία σταματάει στις 5 γιατί ο πρώτος συρμός από αεροδρόμιο για Λιόσια περνάει στις 6 μια ώρα μετά δηλαδή από το κανονισμένο δρομολόγιο του; Μήπως βρήκε κίνηση; Η κόλλησε στις πορείες.

Και εντάξει πέρα από τα αστεία όλος ο κόσμος που εργάζεται στον ιδιωτικό τομέα και ο μισθός τους έχει μειωθεί ήδη 20 και 30% προσπαθεί μέσα από τα μέσα μεταφοράς να κερδίσει έστω και λίγο από το χαμένο του εισόδημα, θα μου πεις να μη κάνουν απεργίες; Φυσικά και να κάνουν από τη στιγμή που είναι δικαίωμα τους αλλά ας είναι σωστοί στα δρομολόγια τους όταν δεν έχουν απεργία. Εχθές αρκετός κόσμος στους σταθμούς ήταν εξαγριωμένος με το προσωπικό της τραινοσε που όπως δηλώνει στα κανάλια ούτε μειώσεις μισθών θα δεχτεί ούτε απολύσεις, ε τότε εμείς που οι εργαζόμενοι στον ιδιωτικό τομέα γιατί να χάνουμε εργατοώρες από την εργασία μας μέσα σε σταθμούς και τρένα και γιατί να ακυρώνουμε τα ραντεβού μας γιατί εσείς δεν μπορείτε να τηρήσετε τα δρομολόγια σας;

Το καλύτερο από όλα το κράτησα για το τέλος, μετά την πολύωρη αναμονή που με άφησε στον σταθμό του προορισμού μου στις 6:45 μετά από 2 ώρες στο κρύο στα μεγάφωνα του σταθμού ακούστηκε μια ενημερωτική ανακοίνωση για τις απεργίες που θα ακολουθήσουν και τελείωνε με τη φράση "η διοίκηση και οι εργαζόμενοι της τρενοσε ζητούν συγνώμη για τη ταλαιπωρία του επιβατικού κοινού".

Λες και όταν λειτουργεί ο προαστιακός η ταλαιπωρία δεν είναι δεδομένη.

Η λύση για τα τρένα είναι μια Αντρέας και πάλι Αντρέας, γιατί οι αστικές συγκοινωνίες της Θεσσαλονίκης και ιδιωτικές είναι και φτηνό εισιτήριο έχουν και καμιά σχέση με την Αθήνα έχουν. 

Πρωταγωνιστές 10/10/2010

Με ενδιαφέρον παρακολούθησα τη χθεσινοβραδινή σας εκπομπή σχετικά με τις συνθήκες διαβίωσης των Ρομα στην περιοχή του Ασπροπύργου. Τυχαίνει να ζω στην περιοχή του Ασπροπύργου 32 χρόνια τώρα και έχω προλάβει την πόλη μου και χωρίς τους Ρομα και με τους Ρομα. Θα συμφωνήσω σε πολλά από αυτά που ειπώθηκαν στην εκπομπή σας, σίγουρα η προσφορά τους στην ανακύκλωση είναι μεγάλη και σίγουρα ο Δήμος Ασπροπύργου τους εμπαίζει από τη στιγμή που έχει λάβει επιδότηση για την αποκατάσταση τους. Ακόμα ποιο σημαντικό είναι να μάθουν γράμματα γιατί η γνώση είναι δύναμη και όπλο στη φαρέτρα της διαβίωσης τους. 

Από την άλλη όμως θα μου επιτρέψετε να διαφωνήσω όχι τόσο για να υποστηρίξω τις πρακτικές του δήμου μας αλλά γιατί πιστεύω ότι η εκπομπή σας μεροληπτούσε έναντι των πολιτών της πόλης μας. Γιατί δεν πήγατε στα μαγαζιά του Ασπροπύργου και να μιλήσετε με τους πολίτες του δήμου μας. Τι έχετε να πείτε για τις καθημερινές κλεψιές στα καταστήματα της πόλης μας, τι έχετε να πείτε για τα ανασφάλιστα αγροτικά με τους χωρίς δίπλωμα 15χρονους οδηγούς που κυκλοφορούν στη Πόλη μας χωρίς περιορισμό; Αναφέρατε ότι ο Δήμος τους έδιωχνε το καλοκαίρι από τους καταυλισμούς τους. Τι έχετε να δηλώσετε για τις καθημερινές πυρκαγιές που ανάβουν για την καύση των καλωδίων ώστε να πάρουν τον χαλκό; Πριν ένα μήνα ο προαστιακός Κιάτο-Αθήνα καθυστερούσε συστηματικά 30λεπτα(και εγώ από τη δουλειά μου) γιατί είχαν κλαπεί τα εναέρια καλώδια από τους Ρομα(επίσημη απάντηση του προαστιακού σιδηροδρόμου). Το σημαντικότερο δε πρόβλημα της περιοχής μας είναι οι καταπατήσεις εκτάσεων. Γιατί θα πρέπει να καταπατηθεί η έκταση μου από κάποια φυλή η εθνότητα που τάχα μου ζει με αυτό το μποέμ νομαδικό τρόπο; Ποιος το νομιμοποιεί αυτό; Ο άγραφος νόμος των Ρομα; Γιατί θα πρέπει να κάνω δικαστικό αγώνα για να διεκδικήσω αυτό που μου ανήκει; Όλα αυτά και άλλα πολλά πέρασαν πολύ γρήγορα σχεδόν αστραπιαία και αντικαταστάθηκαν από φωνές και διαπληκτισμούς ανθρώπων που "και καλά" δεν θέλουν τους Ρομα. Αντί αυτού τη θέση τους πήραν οι απαιτήσεις των Ρομα για ηλεκτρισμό, νερό, σπίτι κλπ. Ποιος τους απαγορεύει να τα έχουν όλα αυτά; Υπάρχουν αρκετοί Ρομα που ζουν σε σπίτια με τις οικογένειες τους. Θα μπορούσαν και οι ίδιοι να ζουν με αυτό τον τρόπο αλλά όπως είπατε και εσείς στην εκπομπή σας οι κουλτούρα των Ρομα δεν επιδέχεται αλλαγές η βελτιώσεις εις βάρος της κοινωνίας θα συμπλήρωνα εγώ. 

Θα ήθελα να αφήσω για το τέλος τη κατακόρυφη αύξηση της εγκληματικότητας στην περιοχή μας για την οποία  ούτε λίγο δεν αναφερθήκατε στην εκπομπή σας, είναι γνωστό ότι η διακίνηση ναρκωτικών ουσιών στην περιοχή μας είναι μεγάλη και αυτό αποδεικνύεται και από τα ακριβού και μεγάλου κυβισμού αυτοκίνητα που κυκλοφορούν στη περιοχή μας. Καταυλισμοί δεν υπάρχουν μόνο στην Αττική οδό και αν δεν αφιερώνατε μια μέρα για την ερεύνα σας θα βλέπατε ότι και στα νεόκτιστα υπάρχει μεγάλη ομάδα παραγκών αλλά και σπιτιών σε οικόπεδα η σπίτια που έχουν καταπατηθεί.

Δεν είμαι ρατσιστής και δεν είμαστε ρατσιστές. Έχουμε μάθει να ζούμε με πολλές και διαφορετικές φυλές που ζουν στην περιοχή μας αρκεί να εναρμονίζονται στο κοινό σύνολο και να δέχονται τους κοινούς κανόνες διαβίωσης. Έχουμε βιώσει τον ρατσισμοί στη καθημερινότητα μας όμως όταν πάμε να πάρουμε ένα ταξί από το κέντρο της Αθήνας και δεν μας δέχεται γιατί μένουμε Ασπρόπυργο ή όταν λέμε ότι μένουμε Ασπρόπυργο μας αντιμετωπίζουν σαν εξωγήινους αποτέλεσμα της δημοσιότητας που παίρνουν τα γεγονότα που συμβαίνουν στους καταυλισμούς. 

Σίγουρα ο Δήμος μας δεν είναι και ο καλύτερος και σίγουρα δεν έχει προσπαθήσει αρκετά στην κοινωνικοποίηση των Ρομα και σίγουρα δεν είναι ο μόνος υπεύθυνος γιατί πίσω του υπάρχει και ένα (ανύπαρκτο) κράτος που για χρόνια κάνει τα στραβά μάτια και στα προβλήματα των Ρομα αλλά και στα δικά μας προβλήματα. Όμως ο Δήμος εκφράζει το 43 η το 46 % του συνόλου της κοινωνίας αλλά δεν είναι η κοινωνία.

Αν κάνετε μια βόλτα στο κέντρο της πόλης μας θα δείτε ότι υπάρχουν Πακιστανικά η Ινδικά καταστήματα τροφίμων, καφέ - εστιατόρια και κουρεία, αυτό αποδεικνύει ότι δεν είμαστε ρατσιστές σε καμιά φυλή η εθνικότητα είμαστε αντίθετοι όμως σε όσους δεν μπορούν να ενταχθούν στο κοινωνικό σύνολο με νόμους και κανόνες.

Καλό είναι ότι γίνετε να γίνετε και για τα νούμερα και συνάδελφος σας παλιότερα είχε δώσει μάχη για την τάχα μου καταπάτηση των δικαιωμάτων των Ρομα και τώρα ζει στην Εκάλη και έχει γραφείο με θέα την Ακρόπολη. Τα προβλήματα όμως είναι εδώ σε εμάς που γεννιόμαστε εδώ ζούμε εδώ επιχειρούμε εδώ και αυτή ακριβώς που σας περιέγραψα είναι η καθημερινότητα μας. Και θα θέλαμε να ακουστεί και η δική μας γνώμη. Δεν υπάρχει σε όλα καλός και κακός και πιστεύω θα συμφωνείτε σε αυτό.