Τρίτη, 26 Ιανουαρίου 2016

Follow Up


Ο δολοφόνος λένε πάντα γυρίζει πάντα στον τόπο του εγκλήματος, έτσι και εγώ αγαπημένο μου μπλογκακι επέστρεψα για να σε αποτελειώσω (κυριολεκτικά). Ξέρω, ξέρω 3 χρόνια απουσίας είναι πολλά για να διεκδικώ δικαιώματα αλλά μη νομίζεις ότι και εγώ όλα αυτά τα χρόνια καθόμουν αραχτός σε κάποια παραλία του ειρηνικού ωκεανού. Πολλά και σημαντικά πράγματα συνέβησαν στη ζωή μου όλο αυτό το διάστημα που με άλλαξαν και ελπίζω με τη σειρά μου να αλλάξουν και εσένα. Ξεκινώντας λοιπόν θα πρέπει να σου πω ότι μετά από ωρίμου σκέψεως ήρθε το πλήρωμα του χρόνου και για εμένα ώστε να αποκατασταθώ με δόξα και τιμή. Μη νομίζεις πάλι καλά που έγινε γιατί ως στοκ δεν έχω πλέον μεγάλη αξία και πως λένε και οι logistics σε λίγο θα ήμουν εμπόρευμα concrete(και όποιος κατάλαβε, κατάλαβε). Το σημαντικό πλέον είναι ότι δεν είμαι μόνος γιαυτό πρέπει να προσέχεις μπλογκακι τους τρόπους σου.
Συνεχίζοντας την ενημέρωση φτάνουμε σε κάτι που δεν είναι πολύ ευχάριστο για εμένα και για εσένα ελπίζω. Και αφορά μια ασθένεια που χτύπησε τη πόρτα μου τα τελευταία χρόνια και ουσιαστικά άλλαξε τον τρόπο που σκεφτόμουν τη ζωή μέχρι σήμερα. Καλά μη νομίζεις δεν αγναντεύω τα θυμαράκια (ακόμα) αλλά ήταν εν σοκ που ίσως μου άξιζε να το περάσω εεε και το πέρασα και όπως όλα τα χαστούκια της ζωής σου αφήνουν μια γλυκόπικρη αίσθηση γιατί πονάνε πολύ αλλά το κυριότερο σου αρέσουν(λέμε τώρα)...
Και για το τέλος σου κράτησα το καλύτερο, θα μου πεις εσύ τώρα με τη σειρά σου γάμος, ασθένεια τι μπορεί να τα ξεπεράσει;;; Και όμως η κρίση και τα μνημόνια μπορεί να τα ξεπεράσει όλα αυτά αρκεί να την αφήσεις να το κάνει. Δεν είναι μυστικό ότι τα τελευταία 5 και βάλε χρόνια η δουλειά μου από εταιρία μοντέλο κατάντησε μπουρδέλο, εντάξει είμαι πολύ σκληρός στις περιγραφές μου. Ας πούμε για ευκολία της συζήτησης ότι κατάντησε Νταχαου. Δεν ήταν οι μειώσεις μισθών και η εξαφάνιση του badget για τα πάντα. Ούτε οι μειώσεις ωρών και οι 250 άλλες δουλείες που έπρεπε να γίνουν επιπλέον. Ο εμπαιγμός και η κοροϊδία αλλά και η γνώση ότι ανήκεις σε μια ομάδα που ουσιαστικά δεν σε θέλει κανένας είναι πολύ σκληρό και δύσκολα κάποιος μπορεί να το επεξεργαστεί. Κάπου λοιπόν στα μέσα του Απριλίου αποφάσισα να πάρω το πρώτο μου εταιρικό διαζύγιο και  να κάνω το επόμενο βήμα στη ζωή. Και αυτό το διαζύγιο δεν ήταν καθόλου εύκολο, μετά από 11 χρόνια στην ίδια εταιρία αφήνοντας μια θέση για την οποία κουράστηκα πολύ για να την αποκτήσω, χαρίζοντας μια τρελή αποζημίωση που θα μπορούσα να είχα πάρει αλλά και αφήνοντας πίσω ένα μεγάλο υπόλοιπο χρημάτων που η εταιρία δεν ήθελε να μου δώσει για δικούς της λόγους.
Τελικά  ήταν η καλύτερη επιλογή που έκανα στη ζωή μου, το κλίμα που επικρατούσε εκεί ήταν τόσο τοξικό που με είχε αποδυναμώσει σαν άνθρωπο αλλά και σαν επαγγελματία. Παράλληλα βρήκα καινούργια δουλειά ξεκίνησα και ξεκινάω νέα project και συνεχίζω να ζω τη ζωή μου.
Σκεπτόμενος για το τι τίτλο θα βάλω σε αυτό το post μου έρχονται διάφορα, σίγουρα η τελευταία 5ετια μας βρήκε απροετοίμαστους για αυτό που θα συμβεί και συμβαίνει και θα συμβαίνει για τα επόμενα χρόνια.

Παρασκευή, 21 Δεκεμβρίου 2012

Δες την κρίση σαν ευκαιρία


Ίσως μια από τις ποιο ενδιαφέρουσες ομιλίες στο φετινό Tedx Athens είναι αυτή του κυρίου Lars Rasmussen ο oποιος δεν χρειάζεται και πολλές συστάσεις. Αν ξέρεις το Google Maps η το Google Wave τότε σίγουρα θα ξέρεις ποιος είναι. Με την ευκαιρια του Tedx μιλάει για όλα,  την επιτυχία του Maps αλλά και την μεγαλειώδη αποτυχία του Google Wave καθώς δίνει και μια συμβουλή για τους επίδοξους geeks της Ελλάδας... Αν δεν με πιστεύεις δες το βίντεο και θα καταλάβεις


Παρασκευή, 27 Απριλίου 2012

Επιτέλους Google Drive


  Ως φανατικός χρηστής του dropbox δεν θα μπορούσα παρά να χαρώ με την ανακοίνωση της Google για την υπηρεσία Drive. Χρησιμοποιώ τις υπηρεσίες της Google για πολύ καιρό στο σταθερό υπολογιστή στο tablet αλλά και στο κινητό και θα με ενδιέφερε να έχω μια υπηρεσία συγχρονισμού και διαμοιρασμού αρχείων τύπου Dropbox από τη Google. 

Η υπηρεσία Google Drive σου δίνει τη δυνατότητα συγχρονισμού και κοινής χρήσης των αρχείων από το PC η MAC το Smartphone και το Tablet δεν κάνει όμως μόνο αυτό. Η έξυπνη ενσωμάτωση του μέσα στην υπηρεσία Google Docs δίνει επιπλέον δυνατότητες όπως ευκολη διαχειρηση αρχειων office ενσωματωση του google cloud print  και πολλων ακομα.
Αν δεν σε ενδιαφερουν αυτα θα μπορουσα να σου πω οτι η Google προσφερει 5gb αποθηκευτικου χώρου εντελως δωρεάν και σου ζητάει 2,49$ το μήνα για 25gb ή 4,99$ το μήνα για 100gb υπεραρκετός χώρος δεν νομίζεις;
Το Google Drive είναι διαθέσιμο σήμερα για PC και MAC καθώς και για Android συσκευές και αναμένετε συντομα για  Ios συσκευές.


Πηγή:https://drive.google.com/start#home

Τετάρτη, 25 Απριλίου 2012

Αυτος αυτη και η ανεργια.

 
Τελικά μετά από 12χρονια δουλειάς σε διάφορες εταιρίες(ελληνικών συμφερόντων και όχι πολυεθνικές) έμαθα ένα πράγμα. Το ποιο σημαντικό πράγμα που χρειαζετε για να επιβιώσεις δεν είναι το πόσο καλός είσαι στο αντικείμενο σου αλλά το πόσο καλές δημόσιες  σχέσεις έχεις με τους συναδέλφους και κατεπεκταση με τη διοίκηση.
Γιατί φτάνεις σε ένα σημείο όπως τώρα με την κρίση που δεν φτάνει να είσαι καλός αλλά πρέπει να ξέρεις να ελιχθεις και να πάρεις τις κατάλληλες αποφάσεις με όποιο κόστος(για τους άλλους).
Μια τέτοια απόφαση έσκασε για εμένα το μήνα Ιανουάριο και με την πλάτη στον τοίχο έπρεπε να αποφασίσω αν θα είμαι 3ήμερος η αν θα ζήσω με την ανεργία.
   Στην αρχή μουδιάζεις γιατί δεν περιμένεις τέτοια συμπεριφορά, απορείς πως μπορεί να έφτασαν έτσι τα πράγματα, εσύ ήσουν πάντα συνεπείς στις δεσμεύσεις σου απέναντι στην εταιρία. Βάζεις τα ατελείωτα σαββατοκύριακα που έχεις δουλέψει στην εταιρία και τα πολλαπλασιάσεις με τις ώρες υπερεργασίας που έχεις δουλέψει χωρίς να έχεις πληρωθεί ευρώ. Βάζεις το καλό σου προφίλ απέναντι στον κακό εργοδότη που πασχίζει με νύχια και με δόντια να σου κόψει το μισθό αλλά συνεχίζει να έχει το ακριβό του αυτοκίνητο και το ακριβό του lifestyle. Η αλήθεια είναι ότι η εργοδοσία είναι σκληρή αλλά απαραίτητη και αυτή είναι η βασική μου διαφοροποίηση σε σχέση με τον πολιτικό φορέα της αριστεράς που κατά τα άλλα πρεσβεύω και εγώ. Πως θα μπορέσω να ζήσω αύριο χωρίς εργοδότη; Πως θα δημιουργήσω; Τι θα τρώω; Πως θα αγοράζω όλα τα αγαπημένα μου γκατζετ;
   Και μη μου πεις τα μέσα παραγωγής στον λαό γιατί τα είδαμε τα χαλιά του 1980-1990. Ο Έλλην είναι ανυπότακτη φάρα ίσως και ανικανοποίητη κατά βάθος γιαυτό και φτάσαμε οι μισοί στην Ελλάδα να ήμασταν προέδρου και γενικοί γραμματεύς. Θα μου πεις το ψάρι το βρωμάει από το κεφάλι και θα συμφωνήσω μαζί σου αλλά ακόμα και τώρα μετά τα όσα έχουμε περάσει θα σου πω ότι όλοι έχουμε ευθύνη για τη σημερινή κατάσταση. Ακόμα και εγώ που όλα τα χρόνια εργαζόμουν στον ιδιωτικό τομέα χωρίς να έχω επιβαρύνει τη μισθοδοσία του δημοσίου πάντα έβρισκα ένα παραθυράκι να σβήσω μια κλήση που έπρεπε να πληρώσω  και πάει λέγοντας.
   Για να επιστρέψω λοιπόν στο θέμα η απόφαση που είχα να πάρω ήταν δύσκολη. 34χρονων πάνω στην ποιο παραγωγική μου ηλικία με καλές επιδόσεις στη δουλεία μου έπρεπε να πάω σπίτι μου για 2μερες την εβδομάδα και να κάνω τι; Πως θα καλύπτω αυτές τις μέρες μετά από 12χρονια 5θημερο 8ωρο; Δεν είναι εύκολο και νομίζω ότι δεν είναι εύκολο σε κανένα από εμάς να πάρει μια τέτοια απόφαση ειδικά όταν αντιμετωπίζει τη δουλειά του ως χόμπι που του προσφέρει και τα απαραίτητα για να ζήσει.
   Τελικά δέχτηκα και 1,5 μήνες ήμουν πραγματικό ράκος. Μου έφταιγε η ζωή η πολιτική οι λάθος εργασιακές μου επιλογές ο καιρός η μάνα μου ο πατέρας μου και τέλος τέλος και εγώ ο ίδιος. Αλλά σιγά σιγά το τοπίο άρχιζε να καθαρίζει.
   Όταν έχεις χρόνο να σκεφτείς  βλέπεις ότι τα πράγματα δεν είναι και τόσο μαύρα όσο θες να πιστεύεις, η τουλάχιστον είναι μαύρα αλλά με προδιάθεση να ασπρίσουν κάποια στιγμή. Ο χρόνος που εξασφαλίζεις για εσένα είναι πολύτιμος και μόνο όταν τον έχεις μπορείς πραγματικά να τον εκτιμήσεις. Σίγουρα τα λιγότερα λεφτά σου προκαλούν δυσκολία αλλά μπορείς μέσα από αυτή τη διαδικασία να ξαναγεννηθείς και να βρεις τον δρόμο και το τρόπο να κάνεις νέα πράγματα η γιατί όχι και μια νέα επαγγελματική καριέρα.



Πέμπτη, 10 Νοεμβρίου 2011

Προσοχή ακολουθεί μανιφέστο τύπου Μπεν Χουρ...Η επιστροφή

  Και κάπως έτσι είπα και εγώ να επιστρέψω. Για να έχεις ένα ακόμα κακό στη ζωή σου σαν να μη σου έφτανε η οικονομική κρίση και η πτώση ιδεών και αξίων τώρα θα έχεις και εμένα ή τουλάχιστον τα κείμενα μου γιατί η αλήθεια είναι και άμα θέλεις το πιστεύεις ότι από κοντά είμαι ποιο ενοχλητικός. 

  Ίσως να μη θέλεις να σου αναλύσω τα  μια από τα ίδια θέματα τύπου πως φτάσαμε ως εδώ γιατί είναι  ήδη μπανάλ και ξεπερασμένα. Η αλήθεια πάντα κατά τη δική μου γνώμη είναι ότι όποιος και να έρθει στην εξουσία δεν θα μπορέσει να κάνει βήματα προς τα εμπρός αν πρώτα από όλα δεν τιθασεύσει το μεσογειακό μας ταμπεραμέντο, αυτό που χρεοκόπησε την Πορτογαλία και ετοιμάζεται να φουντάρει Ιταλία και Ισπανία.

  Γιατί μη μου πεις ότι εσύ και εγώ δεν ξέραμε τι συμβαίνει τόσα χρονιά; Όταν στον Δήμο σου έπρεπε να έχεις 300 εργαζόμενους και είχες 1000 η δεν πλήρωνες εισιτήριο σε μετρό η λεωφορείο και έλεγες δεν γαμιέστε, δεν πληρώναμε φόρους γιατί πολλοί από εμάς κάναμε και μαύρες απογευματινές δουλείες παράλληλα με την πρωινή, φέρναμε τις τζιπάρες από τη Γερμάνια και επιτρέπαμε στη Μενεγάκη να παίρνει 500.000 συμβόλαιο το χρόνο γιατί ήταν "βασίλισσα του πρωινού!". Κάποτε σε μια συζήτηση με συνάδελφους λέγαμε για το Γερμανικό μοντέλο κοινωνίας και λέγαμε ότι αν πετάξεις γόπα στον δρόμο η αν παραβείς κόκκινο σηματοδότη η αν κάνεις μια από τις γνώστες ελληνικές κακγουριές ο διπλά σου ο συνάδελφος ο άγνωστος περαστικός θα σε δώσει και πόσο κακό είναι αυτό και τι καλά εμείς εδώ στην Ελλάδα πόσο μάγκες είμαστε και πόσο ουαου και τι ξέρουν αυτοί από πολιτισμό που όταν εμείς είχαμε Ακρόπολη αυτοί έτρωγαν στα δεντρά κλπ κλπ. 

  Στην πραγματικότητα όμως με κάτι τέτοια ήρθε ο Πάγκαλος και σου είπε "μαζι τα φάγαμε". Και σε ένα μέρος έχει δίκιο, γιατί ήξερες ότι ο δήμος σου έχει 100 οδοκαθαριστές αλλά ποτέ δεν απαίτησες να έχεις καθαρό τον δρόμο σου. Γιατί έβλεπες να πετάνε σκουπίδια σε κάδους ανακύκλωσης αλλά πότε δεν μίλησες. Γιατί βλέπεις τους άλλους να παρκάρουν παράνομα αλλά ποτέ δεν πας στην αστυνομία. Γιατί ξέρεις ότι η χωρίς απόδειξη εργασία είναι μαύρη αλλά δεν τη ζητάς από ντροπή.  Αλλά ξέρεις και ξέρω από την άλλη να κατηγορώ τους πολίτικους και το σύστημα που με έχει κάνει ζώο γιατί και αυτοί που ψηφίζουμε είναι ζώα άλλα τους ψηφίζουμε! Πόσο ματαιόδοξο είναι αυτό;


  Δεν καταφέρομαι κατά του δημοσίου αλλά είχα και έχω την τύχη να γνωρίζω άτομα και καταστάσεις όπως πολλοί άλλωστε να είναι αμείβοντες με υπέρογκα ποσά  χωρίς σπουδές αλλά και χωρίς να προσφέρουν τίποτα. Στην πραγματικότητα αυτό που με εκνευρίζει πραγματικά είναι ότι μετά από 11χρονια εργασίας στον ιδιωτικό τομέα που είναι αυτός που είναι και που όλοι γνωρίζουμε, έρχεται ο εκάστοτε υπουργός και ζητάει να πληρώσει για την κακοδιαχείριση του δημοσίου και με τα λεφτά μου και να προστατεύσει τους μισθούς στο δημόσιο. Όποιος έχει δουλέψει στον ιδιωτικό τομέα ξέρει τι θα πει ανεργία και όταν λέμε ανεργία εννοούμε ανεργία και όχι εφεδρεία με 60% αποδοχές του μισθού.

  Δεν θα σου πω ψέματα ήμουν και εγώ αγανακτισμένος στο Σύνταγμα και είμαι ακόμα αγανακτισμένος αλλά δεν είμαι στις πλατείες γιατί δεν θέλω να ταυτιστώ με κόμματα φοιτητικές παρατάξεις και παρακλάδια της εξουσίας. Όταν παλεύω κάθε μέρα για να μπορέσω να κερδίσω 200ευρω την εβδομάδα για να λέω ότι έχω έναν αξιοπρεπή μισθό με 12ωρες εργασίας δεν θέλω να ταυτιστώ με τον υπάλληλο που διεκδικεί 1600ευρω μισθού με απολυτήριο λυκείου 7ωρο και φυσικά κανένα job description. Υπάρχουν διαφορές και αυτό δεν είναι κακό απλά κάποια στιγμή πρέπει να το παραδεχτούμε και να τελειώσει η ιστορία. Άλλωστε δεν νομίζω ότι οι χιλιάδες ώρες εργασίας εξτρά που έχω προσφέρει στα αφεντικά μου μπορούν να αντισταθμίσουν ένα βύσμα και ένα γλύψιμο σε μια κατουρημένη ποδιά για να μπουν στο δημόσιο. Συγνώμη κύριοι και κυρίες αλλά δεν είμαστε το ίδιο.

Αυτό που έχει ανάγκη η κοινωνία μας αυτή τη στιγμή είναι να γίνει μια επανεκκίνηση και δεν εννοώ την επανεκκίνηση τύπου Σαμαρά Ζάππειο 2 κλπ κλπ, αλλά μια επανεκκίνηση αξιών και ιδεών. Μια κοινωνική επανάσταση όχι κατά του κράτους αλλά υπέρ της κοινωνίας. Που θα δώσει ένα πραγματικά δυνατό μήνυμα σε όλα τα όργανα εξουσίας που κυβερνούν αυτό τον τόπο. Μικρά απλά καθημερινά πράγματα που στο σύνολο τους θα φέρουν μια πραγματική επανάσταση. 

  Και όχι λύση δεν είναι να φύγεις να πας στο εξωτερικό για δουλειά με σκοπό και στόχο
να συνεχίζεις να είσαι ο ίδιος μαλάκας που είσαι και εδώ. Το ακούω πολλές φορές αυτό και από άτομα που μέχρι εχθές η μόνη τους δουλειά ήταν να ξύνουν τα νύχια τους πίσω από ένα πάγκο δημοσιάς υπηρεσίας. Ξέρεις μου λένε στη Μασσαλία ο εργάτης ναυπηγείου παίρνει 35ευρω την ώρα ο IT Manager 3000ευρώ το μηνά και ο γκρεντερίστας(χειριστής σκαπτικού μηχανήματος) στο Πόρτσμουθ 4000ευρω! Εεε και; Καλά όλα αυτά αλλά σε αντίθεση με εσένα που τα λες φίλε μου αυτοί δουλεύουν και δεν τα ξύνουν επίσης δεν προσπαθούν να κρατήσουν το lifestyle που προσπαθείς να κρατήσεις εσύ με το κουπέ αυτοκίνητο σου τα μπουζούκια σου κάθε Παρασκευή και Σάββατο τις ταβέρνες τα delivery τα Gucci τα Αrmani τα παχυλά πουρμπουάρ στη καφετέρια και τις διακοπές ένα μήνα στη Μύκονο το καλοκαίρι με διακοποδάνεια.Υπάρχει όμως μια ειδοποιούς διαφορά ότι κανένας μα κανένας μα κανένας δεν θα σε πληρώνει για να κάθεσαι και να μη κάνεις τίποτα αυτό είναι μια Παγκόσμια πρωτοτυπία του Ελληνικού Δημοσίου που την απολάμβανες μέχρι εχθές και αντί να μπεις στον κόπο να αλλάξεις μυαλό όπως αλλάζουν τα πάντα γύρω σου ονειρεύεσαι παχυλούς μισθούς χωρίς ίσως να πιστεύεις ότι θα πρέπει να δουλεύεις.

  Κλείνοντας θα ήθελα να σου πω για ένα φίλο που έχω ο οποίος πιστεύει ότι για τα δεινά της Ελλάδας δεν φταίει κανένας άλλος εκτός από τους μετανάστες που δουλεύουν στην Ελλάδα κατά χιλιάδες και πιάνουν τις θέσεις των παιδιών μας(εγώ δεν έχω άλλα έχει εκείνος παιδιά οπότε του τη πιάνουν). Όπως πάντα η αλήθεια έχει δυο πρόσωπα, θα συμφωνήσω ότι οι μετανάστες είναι πάρα πολλοί και αυτό οφείλετε στο κακό κράτος που αναλώθηκε στο πως θα φάει τις μίζες και πως θα κάνει τις ρεμούλες και δεν μπόρεσε να βάλει μια ομάδα να τυποποιήσει την διαδικασία της μετανάστευσης επιτρέποντας σε αρκετό κόσμο να έρθει στην Ελλάδα για δουλειά. Εδώ θα πρέπει όμως να παρατηρήσουμε ότι και στην Ιταλία που τους πέταγαν από τα καράβια μια χαρά καρφί για το ΔΝΤ πάνε άρα ούτε και αυτό ήταν λύση. Εγώ ζω σε μια υποβαθμισμένη περιοχή προάστιο της Αθήνας με μια απλή μάτια παρατηρώ ότι οι μετανάστες είναι απασχολούντες σε οικιακές εργασίες χτίστες μπογιατζήδες εργάτες σε χωράφια η σε βενζινάδικα  οι γυναίκες καθαρίστριες ή προσέχουν παιδιά και ηλικιωμένους. Αυτό είναι κατά βάση το Target group τους. Ο φίλος μου λοιπόν έχει ένα κουμπάρο με σπουδές στην διοίκηση επιχειρήσεων που είναι άνεργος τώρα που οι επιχειρήσεις βάζουν λουκέτο και καταφέρετε κατά των μεταναστών που τους κλέβουν τη δουλειά. Πόσοι Αλβανοί Πακιστανοί και Νιγηριανοί Μάνατζερ υπάρχουν τελικά στην Ελλάδα που δεν μπορεί να βρει δουλειά το δικό μας το παιδί εεε; Εγώ πάντως ξέρω πολλούς που θα ήθελαν Έλληνες για τις δουλειές που κάνουν οι μετανάστες και θα πλήρωνε και ΙΚΑ αλλά δεν είναι υποχρεωμένος να αναγνωρίσει το πτυχίο τους. Κακά τα ψέματα αλλά ούτε και εγώ θα πήγαινα αν δεν είχα πραγματικά ανάγκη όπως έχουν όλοι εκείνοι οι μετανάστες. Δεν είναι όμως αυτοί το κατεξοχήν πρόβλημα. Είναι μέρος του προβλήματος  όμως όπως είμαστε και εμείς. 

  Έχουμε μεγαλώσει σε μια κοινωνία που δεν σε δυσκολεύει καθόλου δεν σου δίνει ερεθίσματα δεν σε προκαλεί ούτε σε ιντριγκάρει έστω και λίγο πάρα μόνο σε έχει μάθει να τα έχεις όλα έτοιμα στο πιάτο σου. 

  Αυτό πρέπει να αλλάξει η κοινωνία πρέπει να αλλάξει η φιλοσοφία που έχει ο καθένας μας πρέπει να αλλάξει αυτό που είμαστε πρέπει να αλλάξει και τότε θα αλλάξουν πολλά πράγματα. Μάνο τότε δεν θα έχει δικαίωμα ο Πάγκαλος και ο κάθε Πάγκαλος να λέει τις πίπες που λέει. Μόνο αν απαιτήσεις από τον πολίτικο να πληρώσει για της υπηρεσίες που του προσφέρεις τότε αυτός θα πληρώσει και θα σε σεβαστεί. Διαφορετικά θα σε αρμέγει μέχρι να περάσει η μπογιά του και μετά εσύ θα είσαι ο χαμένος και αυτός ο κερδισμένος. Και φυσικά ο σεβασμός στον συνάνθρωπο σου οποίος και οποίας εθνικότητας θα είναι αυτός γιατί αν και πιστεύεις ότι σας χωρίζουν πολλά ίσως στην πραγματικότητα έτσι όπως αυτοκαταστρεφόμαστε σαν κοινωνία να μην είναι και πολλά τα πράγματα που μας χωρίζουν.

Τελειώνοντας αυτό το Υπερpost πιστεύω ότι θα τα καταφέρουμε είμαι αισιόδοξος όχι γιατί είμαι Έλληνας (και οι Έλληνες πάντα τα καταφέρνουν στα δύσκολα my ass) αλλά γιατί δεν έχω τίποτα να χάσω όπως όλοι μας. Δεν έχω μετοχές ούτε καταθέσεις στο εξωτερικό δεν έχω τρέλες δανειακές υποχρεώσεις έχω μια δουλειά της σειράς που με έχει μέσα 3+ μήνες πόσο χειρότερα θα μπορέσει να γίνει η ζωή μου; Είμαι εδώ και θα παραμείνω όρθιος αρκεί να έχω τα μάτια μου ανοιχτά και να διαβάζω πίσω από τις λέξεις και όχι να τρώω ότι μου πετάνε αμάσητο οι πολίτικες κάστες και τα μεγαλοσυμφέροντα.