Παρασκευή, 31 Αυγούστου 2007

Οι καρμικές συμπτώσεις του μαλακομαγνήτη

Αγαπημένο μου ημερολόγιο καλημέρα. Σήμερα νομίζω ότι ήρθε η στιγμή να μιλήσουμε εμείς οι δύο, να σου λέω εγώ τον πόνο μου και εσύ να με ακούς ήρεμα, χωρίς να μιλάς, όπως κάνεις πάντα. Κατά βάθος το ξέρω ότι σε χαλάει και ότι θα προτιμούσες να τρέχω στους ψυχολόγους(ίσως και στους ψυχιάτρους) αλλά βρε ημερολόγιο που να βρω 90ευρω την ώρα για ψυχοθεραπείες;
Σε μια από της τελευταίες συζητήσεις στο γραφείο με συναδέλφους αντιμετώπισα για πρώτη φορά τον ορό ΜΑΛΑΚΟΜΑΓΝΗΤΗΣ. Ε... έμεινα αποσβολωμένος να κοιτάζω τον τύπο που ξεστόμισε αυτή τη λέξη, γιατί στα αφτιά μου δεν αντήχησε απλά σαν μια λέξη αλλά σαν τη περιγραφή για ένα γεγονός που εδώ και χρονιά με τυραννάει.
Εδώ και χρόνια λοιπόν όπως έλεγα αγαπημένο μου ημερολόγιο αντιμετωπίζω αλλοπρόσαλλες καταστάσεις που θα μπορούσαν να συμβούν σε όλο τον κόσμο που είναι γύρω μου την δεδομένη στιγμή αλλά τελικά συμβαίνουν μονό σε εμένα, τι ενοοώ; Είμαι στο κέντρο της Αθήνας στην οδό ευρηπιδου και προσπαθώ να παρκάρω κοντά στην διασταύρωση με Αθηνάς, εγώ και δυο ακόμα αυτοκίνητα, με το που τελειώνω το παρκάρισμα(εγώ και οι δυο επίσης ) κατεβαίνω από το αυτοκίνητο, εμφανίζετε από το πουθενά μια κυρία άνω των 45ετών παρακαλώ και μου λέει "γιατί άφησες μεγάλο κενό πίσω σου δεν βλέπεις ότι δεν χωράει άλλος να παρκάρει;" και έτσι ξαφνικά μόλις τελείωσε την πρόταση της εξαφανίστηκε μέσα στο πλήθος αφήνοντας με κόκαλο στην άκρη του πεζοδρομίου. Ακόμα και οι οδηγοί από τα υπολοια αυτοκίνητα είχαν χαζέψει γιατί ο ένας ήταν μπροστά μου και ο άλλος πίσω μου και προφανέστατα αν ενοχλούσα κάποιον θα μπρούσε να μου το πει.
Φυσικά αγαπημένο μου ημερολόγιο δεν ήταν μόνο αυτό το παράδειγμα υπάρχουν χιλιάδες άπειρα που θα μπορούσα να σου απαριθμήσω μονό και μονό για να σε πείσω για την αλήθεια του πράγματος αλλά δεν θα το κάνω.
Πάντως το χειρότερο είναι όταν ποια έχω πάρει χαμπάρι για το τι μου συμβαινει και μπορω να το προβλέψω κιόλας λες και το βλέπω μπροστά μου, ναι ναι μην απορείς ακου και το παρακάτω και θα καταλάβεις. Είμαι στην καβάλας(Λεωφ. Αθηνών για τους μικρότερους) και κατεβένω με κατευθηνση προς Ελευσίνα κινούμενος με αυτοκίνητο, σε ένα από τα φανάρια βλέπω απο μακρια ενα πακιστανο που προσπαθει να περασει τον δρόμο ενώ ξέρει ότι έχει κόκκινο ε! και μαντέψτε τι συμβαινει; Καθετε πανω στον δρομο και περιμένει στο ρεύμα που εγω μολις ετοιμαζομαι να περασω(γιατι εχω πρασινο θυμαστε;) Αλλα γνωριζοντας εγω για το γνωστο φαινομενο που μεχρι προχθες δεν ήξερα ούτε πως να το ονομασω εκοψα διακριτικα και περιμενα να περάσει χάνοντας φυσικά το φανάρι και σιχτιρίζοντας την τύχη μου.
Δεν φταίω αλλά μου συμβαίνουν αυτή είναι η απάντηση που δίνω σε όλους όσους περιγράφω τα γεγονότα αυτά. Είναι μάλλον το κακό φενγκ σουι ή φταίει το στραπατσαρισμένο μου τσι ίσως τελικά να είναι καρμικό γεγονός και να μην μπορώ να το αποφύγω καν ίσως να είναι όλα μαζί αλλά ένα είναι μόνο σίγουρο ότι εγώ το βιώνω με τον αστείο, σκληρό και άχαρο τρόπο.
Μεχρι πριν φοβόμουν ότι ήμουν γκαντέμης, κατσικοπόδαρος, σαββατογεννημένος, Μητσοτάκης. Όμως γενικά έχω τύχη γιαυτό και το μαλακομαγνητης ειναι κάτι μου έκανε αμέσως, είναι η απόλυτη περιγραφή στο πρόβλημα ημερολόγιο μου. Σε ευχαριστώ που με άκουσες με σοβαρότητα και προσήλωση επίσης σε ευχαριστώ που άκουσες όλη μου την ιστορία χωρίς να διακόπτεις αλλά και χωρίς να εκφράζεις προσωπικές σου απόψεις. Σε αφήνω τώρα γιατί έχω και δουλειές. Τα ηρεμιστικά είναι διπλά από το ποτήρι με τις οδοντόβουρτσες στο μπάνιο αν τα χρειαστείς και νερό έχει στο ψυγείο. Τα λέμε soon...

Δεν υπάρχουν σχόλια: