Πέμπτη, 27 Σεπτεμβρίου 2007

Σπίτι μου σπιτάκι μου

Το να νοικιάσεις σπίτι είναι το ποιο εύκολο πράγμα, έλεγα και ξανά έλεγα σε όλους πριν ξεκινήσω να μπω σε αυτή τη διαδικασία. Βλέπεις όλα στο μυαλό μου τα έχω απλοποιημένα γιαυτό σκέφτηκα ότι με την υπερπληθώρα οικοδομών(στη Δυτική Αττική τουλάχιστον) κάτι θα έβρισκα και εγώ. Ούτε που είχα φανταστεί τι θα αντιμετωπίσουν εγώ και τα ατσάλινα μου νεύρα. Το βασικό είναι η ανάκριση 3 βαθμού που περνάς, αν είμαι μόνος αν είμαι παντρεμένος αν έχω καλή δουλειά που δουλεύω τι ακριβώς κάνω γιατί θέλω να μείνω αν έχω ζώα αν παίζω μουσικά όργανα αν εργάζομαι σε μπαρ και αλλά τέτοια που μετά το τρίτο ραντεβού έχουν αρχίσει να κάνουν τα νεύρα σου να μοιάζουν με χορδές κιθάρας. Το φανταστικό είναι η ειλικρίνεια που κατέχει τους ιδιοκτήτες λένε 50 τετραγωνικά και εννοούν 38 με το ζόρι σου λένε ευάερα και εννοούν ότι έχει και ένα μεγάλο παράθυρο λένε πολυτελής κατασκευή και εννοούν πάρε ότι μας έμεινε από το γκαράζ και την ταράτσα. Τέλος είναι το γνωστό σε όλους μας θέμα της τιμής γιατί σε μια σύγχρονη και ευρωπαϊκή πόλη σαν την Αθήνα και την Αττική κατ επέκταση δικαιούμαστε να πληρώνουμε υπέρογκα πόσα για ένα σπίτι μονό και μόνο για την θέα και το πόσο σικ είναι η περιοχή αγνοώντας βασικούς και πάγιους κανόνες της διαβίωσης μας. Τελικά τίποτα δεν είναι εύκολο ακόμα και αυτό που θεωρείς ότι είναι το ποιο απλό πράγμα στον κόσμο.

Πέμπτη, 20 Σεπτεμβρίου 2007

Ας γνωριστουμε - company profile

Φίλε αναγνώστη εσύ που δεν με ξέρεις προσωπικά(!) αλλά με διαβάζεις όσο μπορείς και όσο αντέχεις, ήρθε η ώρα να σου εξιστορήσω μία μια τις καταστάσεις τρέλας που ζω καθημερινά.

Στην εταιρία που δουλεύω είμαστε ζωή να έχουμε 85 ζωντανά ολοζώντανα άτομα. Ο καθένας με τις ιδιαιτερότητες του τα προβλήματα του και τις ασχολίες του. Όλα καλά μέχρι εδώ θα λες από μέσα σου τι μας τα γράφει και στο μπλόγκ δεν τα ξέρουμε; Μέσα σε αυτά τα 85 άτομα όμως υπάρχει και η επιστάτης της εταιρίας.

Η επιστάτης σαν τίτλος είναι θέση που εφηύρε το αφεντικό για να μας δείξει ότι η καθαρίστρια της εταιρίας δεν είναι απλά μια καθαρίστρια αλλά είναι και κάτι παραπάνω. Η προαναφερθείσα λοιπόν εφεύρεση μας έχει γυρίσει μπούμερανγκ, τα τελευταία 6 χρονιά στην εταιρία έχουμε μια καθαρίστρια άστα να πάνε και δεν εννοώ ότι δεν κάνει καλά την δουλειά της, μια χαρά την κάνει και με το παραπάνω ούτε η εξωτερική της εμφάνιση έχει κάτι αποτρεπτικό χωρίς να σε εντυπωσιάζει κιόλας. Το θέμα με την καθαρίστρια (συγχωρήστε με επιστάτης ήθελα να πω) είναι ότι φωνάζει. Φωνάζει πολύ και φωνάζει για τα πάντα για ότι μπορεί να δει η για ότι φανταστεί. Είναι ο φόβος και ο τρόμος της εταιρίας φοβάσαι να χύσεις τον καφέ γιατί θα σε δει φοβάσαι να γεμίσεις με νερά τον νιπτήρα γιατί άμα το μάθει χάθηκες ακόμα και το τασάκι σου να δει γεμάτο αποτσίγαρα θα σου κάνει μέγιστη σκηνή. Δεν τολμάς να αφήσεις το ποτήρι σου άπλυτο πριν φύγεις και φυσικά είναι αδιανόητο να της ζητήσεις κάτι να φέρει αν έχεις κάποιο ξένο στην εταιρία γιατί θα ακούσεις τον εξάψαλμο και θα είναι όλος δικό σου.

Έχω αρχίσει να πιστεύω ότι είμαστε η μόνη εταιρία που το σοσιαλιστικό πρότυπο της ισότητας και της ισονομίας δουλεύει και λειτουργεί μονό πάνω στην κυρία επιστάτρια. Τώρα τελευταία δε άρχισε και νέο τροπάρι, πήρε τοστιέρες καφετιέρες εσπρέσο φούρνους μικροκυμάτων και αποχυμωτές για να τρώμε υγεινα και να πίνουμε φρέσκους χυμούς και καφέδες. Σαν να μην έφτανε αυτό τώρα μας κυνηγάει σαν την μάνα μου σε όλη την εταιρία και φωνάζει "πάλι έξω τρώτε δεν σας έχω πει ότι αυτά είναι παλιοπράματα με τα παλιοβούτυρα..." άσε που αν τολμήσει και χαλάσει κάποια συσκευή από την χρήση τότε ακούμε και ολόκληρο τροπάριο "εγώ φταίω που σας τα παίρνω και τους βγάζετε τα μάτια δεν σας ξαναπαίρνω τίποτα στον ήλιο θα τα ψήνετε."

Ένα από τα καλά που έχει είναι ότι δεν κάνει διακρίσεις, την ίδια φωνή που θα βάλει σε εμένα που έβαλα την τελευταία κούπα καφέ χωρίς να ξαναετοιμάσω την μηχανή την ίδια θα βάλει και σε διευθυντές και προϊσταμένους γιατί τώρα που σφουγγαρίζει τους την βάρεσε να περάσουν από την σκάλα.

Με αυτά και αυτά κάπου εδώ τελειώνει το μακροσκελές ποστ μου. Είναι αλήθεια ότι σε κάθε εταιρία υπάρχει ο τρελός και ο παράξενος... ε εντάξει εμείς τους έχουμε όλους εδώ και σε υπερπαραγωγή, φυσικά και οι παρόντες δεν εξαιρούνται.

Πέμπτη, 13 Σεπτεμβρίου 2007

Πάντα κάτι περιμένω

Πάντα κάτι περιμένεις.... πάντα κάτι περιμένεις.... αυτή την έκφραση είχα στο μυαλό μου σήμερα το πρωί, χωρίς λόγο χωρίς αιτία απλά την είχα. Από μικρό παιδί πάντα κάτι περίμενα άλλες φορές τον Άγιο Βασίλη άλλες φορές την πρώτη μέρα στο σχολειό η την μέρα που θα έπαιρνε η μάνα μου το τρίμηνο. Άλλες φορές χαρούμενος και άλλες με άγχος να περιμένω και να περιμένω. Έχω ζήσει τις ποιο δυνατές μου στιγμές στην αναμονή. Σε ένα θάλαμο σε ένα άδειο δωμάτιο στον δρόμο η στην σιωπή του αυτοκινήτου μου. Πάντα "κάτι" περιμένω ακόμα και σήμερα και ζω γιαυτό το "κάτι", πρώτα το πλάθω στο μυαλό μου και μετά το πραγματοποιώ όχι πάντα όπως το έχω ονειρευτεί αλλά όπως μπορώ και όπως μου επιτρέπουν οι καταστάσεις. Ίσως η αναμονή να είναι η κινητήριος δύναμή μου, η έμπνευση και η ιδέα για να σκέφτομαι και να λειτουργώ να αντιδρώ και να πράττω. Το καλοκαίρι τελείωσε το ίδιο και οι εκλογές αλλά εγώ κάτι περιμένω. Πάντα κάτι περιμένω.

Τετάρτη, 12 Σεπτεμβρίου 2007

Επαγγελματικά μυστικά

Τα πράγματα την σήμερον ημέρα είναι αρκετά δύσκολα για εμάς (τους ασχολούμενους με την πληροφορική εννοώ ντε!) Ο κάθε ένας νομίζει ότι έχουμε ένα μαγικό μα εντελώς μαγικό ραβδάκι με το οποίο κατά Μαρίας Μπακοδήμου κάνουμε ένα <<τι βι τι γκλον>> και ως δια μαγείας όλα θα διορθώνονται... Εεεε λοιπών ΟΧΙ! αγαπημένοι μου συνάδελφοι πελάτες και φίλοι δεν γίνετε έτσι δεν υπάρχουν ούτε μαντζούνια ούτε ταρώ ούτε ραβδάκια μάγισσες και σκούπες όλα αυτά είναι στην φαντασία σας. Για όλα υπάρχει πάντα μια λογική εξήγηση έλεγε ο Μαγκαϊβερ στην αξέχαστη σειρά και κάπου εκεί κρύβετε η αλήθεια. Και τι εννοώ αλήθεια; Το ότι αγαπημένε μου χρήστη δεν χαλάει τίποτα(η άντε σχεδόν τίποτα) χωρίς την παρέμβαση σου. Ναι ναι της δικής σου παρέμβασης που νομίζεις ότι τα ξέρεις όλα η ότι τουλάχιστον θα είναι εύκολο για εσένα. Τελικά το αποτέλεσμα είναι ότι στην πληροφορική δεν είναι όλα προφανή γιαυτό και η λέξη συμβατότητα παίζει μοναδικό και φανταστικό ρόλο στην δουλειά μας. Κλείνοντας θα ήθελα να σου αναφέρω ότι δεν είναι κακό που και που πριν κανείς οτιδήποτε να μας τηλεφωνάς μπας και σε φυλάξουμε από τις κακοτοπιές.

Τρίτη, 11 Σεπτεμβρίου 2007

Ορεξη για φιλοσοφια

Αυτή η στιγμή είναι η καλύτερη στιγμή της μέρας, μπορεί να έχω κλείσει 11ωρο στο γραφείο αλλά έχει φύγει σχεδόν όλος ο κόσμος από την εταιρία και η ηρεμία έχει πάρει την θέση της βαβούρας στον όροφο. Τα τηλέφωνα έχουν σταματήσει να χτυπούν και μαζί τους σταμάτησαν και οι ανόητες ερωτήσεις των αγαπητών και αξιόλογων κατά τα άλλα συναδέλφων. Είναι η ώρα που μπορώ να απολαύσω την μουσική μου χωρίς να ενοχλώ κανένα να δω μερικά μπλογκ η ακόμα και να βγάλω την περισσότερη δουλειά της μέρας. Δεν ξέρω αν είναι η αίσθηση της ηρεμίας η της ελευθερίας που με κάνει να νιώθω άνετα γιατί κακά τα ψέματα με το άγρυπνο μάτι του προϊσταμένου μου καρφωμένο πάνω μου άντε να μπορείς να χαλαρώσεις. Όταν πάντως η δουλειά ξεπερνάει τις 8 ώρες σε αποξενώνει από φίλους και γνωστούς στην δική μου την περίπτωση οι περισσότεροι κοντινοί μου φίλοι είναι όσοι έχουν msn, από εκεί μιλάμε από εκεί λέμε τα νέα μας τους προβληματισμούς μας. Το περίεργο είναι ότι κανείς σχεδόν δεν μένει κοντά μου οι περισσότεροι μένουν στο εξωτερικό η εκτός Αθήνας όμως κατά ένα περίεργο τρόπο η τεχνολογία τους έχει φέρει ποιο κοντά μου εξομαλύνει την απόσταση και με κάνει να τους έχω δίπλα μου κυριολεκτικά μέσα στο σπίτι μου. Αυτό είναι το φανταστικό με την τεχνολογία, όχι μόνο σε ταξιδεύει σε κόσμους που δεν έχεις καν φανταστεί αλλά και φέρνει κοντά σου αγαπημένα πρόσωπα τα βάζει στην καθημερινότητα σου ακόμα και αν είναι μίλια μακριά. Τέλος με την φλυαρία για αλλου το ξεκίνησα και αλλού το έφτασα αυτο το ποστ. Λετς γκετ μπακ του γουορκ αγκαιν.

Δευτέρα, 10 Σεπτεμβρίου 2007

Προεκλογικό τηλεμάρκετινγκ

Το τηλεοπτικό τοπίο έχει γίνει αφόρητα βαρετό την τελευταία εβδομάδα. Το Προσοχή ακολουθεί πολιτική διαφήμιση έχει αρχίσει να μου την δίνει στα νεύρα.Και τι βλέπω; Από την μία η μαύρη και αρνητική τηλεοπτική καμπάνια δια χειρός Λαλιώτη για το ΠΑΣΟΚ και από την άλλη τα καταπράσινα λιβάδια για την Νέα Δημοκρατία λες και είσαι στον κόσμο του marboro και καλπάζεις σαν ραντζιέρης και στο ενδιάμεσο αράζει δίπλα στον στάβλο να κάνεις ένα τσιγάρο και χαμογελαστός αναφωνεί κάναμε πολλά μπορούμε και περισσότερα. Καλά αυτό είναι το μόνο σίγουρο(λέω και εγώ). Το ΚΚΕ σταθερή αξία ότι είδες το 2004, 2000 μπορεί και νωρίτερα παίζει ξανά και με μεγάλη επιτυχία, ξέρεις τώρα κάτω ο δικομματισμός κάτω ο διπολισμός κλπ κλπ κλπ. Ο συνασπισμός εεεεχμμ συγνώμη σύριζα ήθελα να πω έχει υιοθετήσει ένα στυλ βιντεοκλίπ (σίγουρα δεν υπάρχει άλλη εξήγηση) γρήγορα καρέ δυνατές μουσικές κόσμος μαζεμένος λες και βλέπω βιντεοκλίπ του Τονυ Σκότ. Ο master της επικοινωνίας μετά το λεμόνι στην σούπα του debate έχει στήσει μια προεκλογική καμπάνια χωρίς προηγούμενο. Δανείζετε την φωνή του Θοδωρή Ρακιντζή(ναι ναι από την Λαμπίρη) και με γνώμονα το βασικό τρίπτυχο πατρίδα-ΘΡΗΣΚΕΙΑ-οικογένεια επισημαίνει τα κακώς κείμενα της κυβέρνηση Καραμανλή, θα μπορούσε να τα είχε σχεδιάσει και ο Κώστας Λαλιώτης αν ήταν προσκείμενος στο ΛΑΟΣ όπως επίσης νομίζω ότι η φωνή του Άδωνη Γεωργιάδη(Ελλήνων έγερσις) καλώς και απορρίφθηκε γιατί δεν θα άντεχαν τα αυτιά μας τα υπερβολικά ντεσιμπέλ του ξανά και ξανά. Υπομονή συνάδελφοι και συναδέλφησες φίλοι και φίλες συμπολίτες και συμπολίτισσες, λίγο έμεινε ακόμα και θα τελειώσει και αυτό. Ο ποιο άχρηστος θα βγει εμείς θα πληρώσουμε τα σπασμένα και εκείνοι θα ζήσουν καλά(Το μόνο σίγουρο) και εμείς καλύτερα(δεν το βλέπω αλλά λέμε καμια μαλακία να περάσει η ώρα.).

Παρασκευή, 7 Σεπτεμβρίου 2007

Η δημιουργία του κόσμου (της πληροφορικής)!!!

η δημιουργία του κόσμου (της πληροφορικής)


1. Εν αρχή ο Θεός δημιούργησε το Bit και το Byte. Και από αυτά δημιούργησε τη Λέξη.

2. Και υπήρχαν δύο Byte στη Λέξη, και τίποτα άλλο δεν υπήρχε. Και ο Θεός χώρισε το Μηδέν από το Ένα, και είδε ότι ήταν Καλό.

3. Και είπεν ο Θεός: Ας υπάρξουν τα Δεδομένα (Data). Και έτσι έγινε. Και είπεν ο Θεός - Ας πάνε τα Δεδομένα στις ιδιαίτερες θέσεις τους. Και έφτιαξε floppy disks και hard disks και compact disks.

4. Και είπεν ο Θεός - Ας γίνουν Υπολογιστές, για να υπάρχει μέρος να μπουν τα floppy disks και τα hard disks και τα compact disks. Και έτσι ο Θεός έφτιαξε Υπολογιστές και τους ονόμασε hardware.

5. Και δεν υπήρχε Software ακόμα. Αλλά ο Θεός δημιούργησε προγράμματα, μικρά και μεγάλα. Και τους είπε - Πηγαίνετε και αυξάνεστε και πληθαίνεστε και γεμίστε όλη τη Μνήμη.

6. Και είπεν ο Θεός - Θα δημιουργήσω τον Προγραμματιστή. Και ο Προγραμματιστής θα φτιάχνει καινούργια προγράμματα και θα κυβερνά πάνω σε όλους τους υπολογιστές και τα προγράμματα και στα Δεδομένα.

7. Και ο Θεός δημιούργησε τον Προγραμματιστή και τον τοποθέτησε στο Κέντρο Δεδομένων. Και έδειξε ο Θεός στον Προγραμματιστή το Catalog Tree και του είπε μπορείς να χρησιμοποιείς όλους τους καταλόγους και υποκαταλόγους, αλλά ΜΗΝ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΣΕΙΣ ΤΑ WINDOWS.

8. Και είπεν ο Θεός - Δεν είναι Καλό για τον Προγραμματιστή να είναι μόνος. Πήρε ένα πλευρό από το σώμα του Προγραμματιστή και έφτιαξε ένα πλάσμα που θα τον κοιτάζει και θα τον θαυμάζει και θα αγαπά τα πράγματα που θα κάνει ο Προγραμματιστής. Και ο Θεός ονόμασε το πλάσμα Χρήστη.

9. Και ο Προγραμματιστής και ο Χρήστης αφέθηκαν κάτω από το γυμνό DOS και αυτό ήταν Καλό.

10. Αλλά ο Bill ήταν ο πιο πονηρός από τα άλλα πλάσματα του Θεού. Και είπεν ο Bill στον Χρήστη - Πράγματι σας απαγόρευσε ο Θεός να τρέξετε οποιοδήποτε πρόγραμμα;

11. Και ο Χρήστης απάντησε - Ο Θεός μας είπε να χρησιμοποιούμε οποιοδήποτε πρόγραμμα και οποιοδήποτε Δεδομένο, αλλά μας είπε να μην τρέξουμε τα Windows, διαφορετικά θα πεθάνουμε.

12. Και είπεν ο Bill στον Χρήστη - Πως μπορείς να μιλάς για κάτι που δεν έχεις καν δοκιμάσει. Την στιγμή που θα τρέξεις τα Windows θα γίνεις ίσος με τον Θεό. Θα είσαι σε θέση να δημιουργείς ο,τιδήποτε θέλεις με ένα απλό κλικ στο ποντίκι.

13. Και ο Χρήστης είδε ότι οι καρποί των Windows ήταν καλύτεροι και πιο εύκολοι στην χρήση. Και μετά ο Χρήστης είδε ότι κάθε γνώση ήταν άχρηστη - αφού τα Windows μπορούσαν να την αντικαταστήσουν.

14. Έτσι ο Χρήστης εγκατέστησε τα Windows στον υπολογιστή του και είπε στον Προγραμματιστή ότι ήταν καλό.

15. Και ο Προγραμματιστής αμέσως άρχισε να ψάχνει για καινούριους drivers. Και ο Θεός τον ρώτησε - Τι ψάχνεις; Και ο Προγραμματιστής απάντησε - Ψάχνω για καινούργιους drivers γιατί δε μπορώ να τους βρω στο DOS. Και είπεν ο Θεός - Ποιος σου είπε ότι χρειάζεσαι drivers; Έτρεξες τα Windows; Και ο Προγραμματιστής είπε - Ο Bill μας είπε να το κάνουμε!

16. Και έιπεν ο Θεός στο Bill - γι' αυτό που έκανες θα είσαι μισητός απ' όλα τα πλάσματα. Και ο Χρήστης θα είναι συνέχεια δυσαρεστημένος μαζί σου. Και θα πουλάς πάντα Windows.

17. Και έιπεν ο Θεός στο Χρήστη - Εξ αιτίας αυτού που έκανες, τα Windows πάντα θα σε απογοητεύουν και θα καταναλώνουν όλους τους Πόρους και θα πρέπει να χρησιμοποιείς ελεεινά προγράμματα και θα βασίζεσαι πάντα στον Προγραμματιστή για βοήθεια.

18. Και είπεν ο Θεός στον Προγραμματιστή - Επειδή άκουσες τον Χρήστη ποτέ δε θα είσαι ευχαριστημένος. Και τα προγράμματά σου θα έχουν λάθη και θα πρέπει να τα διορθώνεις και να τα ξαναδιορθώνεις μέχρι το τέλος του Χρόνου.

19. Και ο Θεός τους πέταξε έξω από το Κέντρο Δεδομένων και κλείδωσε την πόρτα και την ασφάλισε με password.

20. GENERAL PROTECTION FAULT.

ευχαριστώ τα παιδιά από το filaki για το mail

Τετάρτη, 5 Σεπτεμβρίου 2007

Ζω σε μια Ελλάδα που τα τηλεπαζάρια των πολιτικών προεκλογικά δίνουν και παίρνουν. Που τόνοι από τις αφίσες και φειβολάν σκεπάζουν την οικολογική συνείδηση των κομμάτων. Ζω σε μια Ελλάδα οπού η ανικανότητα ονομάζετε ασύμμετρη απειλή. Ζω σε μια Ελλάδα που ο πολίτης είναι πελάτης για 4 χρόνια αλλά συμπολίτης μονό για 15 μέρες. Ζω σε μία δίκαιη Ελλάδα που η απραξία και η ατιμωρησία δίνουν και παίρνουν. Ζω σε μια δυνατή Ελλάδα που με θεωρεί υψηλόμισθο για τα 1000 μου ευρώ όταν μονό το ενοίκιο μου είναι 450ευρω. Ζω σε μια Ελλάδα των κουμπάρων της Ακρόπολις και της jp Morgan. Ζω σε μία Ελλάδα που όλα μα όλα έχουν την τιμή τους. Ζω σε μια Ελλάδα που σε υπνωτίζει με αστραφτερά λόγια σε χορταίνει με υποσχέσεις και μετά σε αφήνει να παλέψεις για την επιβίωση σου. Ζω σε μια Ελλάδα που δεν έχει σκοπό δεν εχει όραμα και δεν διάγει ελπίδα για τις νέες γεννιες. Ζω στην Ελλάδα από τύχη κολλάω καθημερινά στην κίνηση τα πνευμόνια μου γεμίζουν βρώμα, τρώω κλήσεις 700ευρω γιατί δεν έχω 15ευρω για πάρκινγκ, γύρω μου βλέπω μόνο σκουπίδια απόκληρους της κοινωνίας και κάτι πρεζόνια στο παγκάκι της πλατείας.

Θέλω να πω για αυτό που βλέπω αλλά φοβάμαι, δεν νιώθω τίποτα ποια
Ζω στην Ελλάδα απο τυχη αφού κανεις δεν νοιάστηκε πραγματικά για μενα.

Τρίτη, 4 Σεπτεμβρίου 2007

Η ψυχη του πρωταθλητη μιλησε και παλι 68 - 67 την Σερβια

Σε ένα αγώνα πού έσπασε καρδίες η Ελλάδα κέρδισε την Σερβία με το όχι και τόσο εύκολο 68 - 67 στήν παράταση.
Στον επόμενο αγώνα θα αντιμετωπίσει την Ρωσία. Μπράβο Ελλάδα καλη συνέχεια.
Σήμερα νομίζω ότι έχουν γίνει όλα ίδια. Κόσμος στους δρόμους αυτοκίνητα παντού κόρνες και φωνές. Ακόμα και η πρωινή δροσιά επέστρεψε σήμερα λες και είχε πάει διακοπές και με το που μπήκε ο Σεπτέμβρης τσουπ να σου την ξανά μαζί μας. Αυτός ο μήνας νομίζω θα περάσει έτσι, χωρίς πολύ και φορτική δουλειά χωρίς τρελό άγχος. Όλοι θα μιλάνε για τις διακοπές τους και θα ανταλλάσσουν φωτογραφίες από τις διακοπές. Άλλοι πάλι θα κάνουν σχέδια για την νέα σεζόν που αρχίζει. Το μόνο σίγουρο είναι ότι το καλοκαίρι τελείωσε στα σίγουρα και όσο και αν δεν το θέλω μου αφήνει μια μελαγχολία. Θα κάνω λοιπόν και εγώ τα δικά μου σχέδια για την σεζόν ίσως έτσι να βγω από την μελαγχολία. Καλό χειμώνα σε όλους

Εσύ τι τύπος εισαι;

Η εργασία στην πληροφορική δεν είναι και το ποιο εύκολο επάγγελμα του κόσμου. Πρέπει να είσαι έτοιμος να αντιμετωπίσεις διαφορετικές προσωπικότητες και διαφορετικούς χαρακτήρες και παράλληλα να τους κάνεις να καταλάβουν ποιο ακριβώς είναι το πρόβλημα και πως θα λυθεί. Μέτα από καιρό έχω ανακαλύψει διάφορα προφίλ χρηστών που έχω γνωρίσει στο περιβάλλον εργασίας και τα οποία ευθείς αμέσως θα αναλύσω παρακάτω.

Αρχίζουμε λοιπόν με τον άσχετο. Είναι ο τύπος του χρήστη που δεν έχει ιδέα από πληροφορική, βασικά νομίζω ότι δεν έχει ιδέα γενικά με ότι έχει πλήκτρα και οθόνη ακόμα και αν αυτό ονομάζεται ψυγείο. Στην εργασία του δεν κάνει τίποτα περισσότερο από αυτά που του έχουν δείξει αλλά κάνει σίγουρα λιγότερα γιαυτό και ο ΙΤ έχει κατασκηνώσει στο γραφείο του για να απαντήσει σε απορίες του τύπου
-πρέπει να το ανάβω κιόλας;
-Από που μπαίνει το χαρτί;
-Τι εννοείς δεξί και τι αριστερό κλικ; Δεν μπορώ να πατάω ότι θέλω;
-Είναι εύκολο να έχω ένα φίλτρο για tft οθόνη παρακαλώ;
-Επανεκκίνηση;;;;;
Στο σπίτι αγοράζει υπολογιστή είτε από ανάγκη ειτε από ανάγκη(δεν έχω κάνει λάθος 2 φορές το γράφω). Τον έχει μη βρέχει και μη στάξει και στην ιδέα ότι έχει ιό φωνάζει παπά μαμή και 2 τεχνικούς για μια δεύτερη γνώμη.
Συνεχίζουμε με τον μέτριο. Ο μέτριος χρήστης λογικά θα πρέπει να εργάζεται η στην ΔΕΗ η στον ΟΤΕ στην εφορία η σε κάποια δέκο η δημόσιο οργανισμό. Έχει μάθει να λειτουργεί με έτοιμες φόρμες εργασίας και το λειτουργικό σύστημα του είναι παντελώς άγνωστο σαν οντότητα. Όταν ο υπολογιστής κάποιου φίλου η συναδέλφου έχει πρόβλημα προσπαθεί να δώσει τα φώτα του λέγοντας
-Έχεις πατήσει εντερ;
-Μήπως δεν είχες επιλέξει το σωστό υπό μενού στην καρτέλα είσοδο;
-Νομίζω ότι το δεξί κλικ στην καρτέλα πελάτες έχει προκαλέσει όλο το πρόβλημα.
Το σημαντικότερο δε είναι ότι απορεί όταν εσύ σβήνεις τον υπολογιστή σου(κάτι που δεν έχει κάνει ποτέ) και ρωτάει επίμονα για το σύμβολο με την σημαία στο πληκτρολόγιο είναι για πατριωτικούς και μόνο λόγους η εξυπηρετεί σε κάτι αφού δεν έχει χρειαστεί να το πατήσει ποτέ;
Ο προχωρημένος. Είναι ο χρήστης όνειρο της κάθε εταιρίας, παίζει το office και τα windows στα δάκτυλα, μπορεί να τυπώσει άνετα ακόμα και τα e-mail μονός του ξέρει τυφλό σύστημα και είναι κάτοχος ecdl για πλάκα. Είναι τόσο φοβερός που οι συνάδελφοι τον φωνάζουν στα γραφεία τους για να τους ρυθμίσει τις επιλογές του office η τα χρώματα και τα εικονίδια στα windows και εκεί αρχίζει η φρίκη γιατί το αποτέλεσμα δεν είναι επιθυμητό και τότε ο IT επιβάλετε της καταστάσεως για να σώσει την μέρα. Στις επίμονες όμως ερωτήσεις του ΙΤ η μόνες απαντήσεις που παίρνει ειναι " δεν θυμάμαι να εγώ κάτι πάτησα και τότε..." Η συνέχεια επί της οθόνης.
Ο γνώστης. (και χωστής που λέω και εγώ) είναι ο ποιο επικίνδυνος τύπος. Τα ξέρει όλα, πιστεύει ότι θα μπορούσε να έχει την θέση του ΙΤ αλλά η πουτάνα ζωή τον έριξε στην συλλογή παραγγελιών και στο φορτο/ξεφωρτο. Ακυρώνει σπουδές και πτυχία γιατί αυτός ασχολείται από τα 9 με υπολογιστές δεν είναι κανένας μαλάκας. Τελικά είναι ο ποιο μαλάκας της παρέας γιατί στην προσπάθεια του να κατεβάσει τραγούδια και ταινίες από το Internet τον τσακώνει ο ΙΤ τρώει τα κλειδώματα του και ηρεμεί μια και καλή.

Δευτέρα, 3 Σεπτεμβρίου 2007

Για το Τουρμπο ρε γαμωτο

Εδώ και αρκετά χρονιά το καλύτερο μεταμεσονύχτιο snak για εμένα και την παρέα μου ήταν η καντίνα με το όνομα "παντελής" επί της Λεωφόρου Αθηνων στο ύψος παλατάκι χαιδαριου. εκεί εγώ και οι κολητοι μου ουκ ολίγες φορές γευόμασταν ένα υψηλής θερμιδικής αξίας έδεσμα με την ονομασία Τριπλό τούρμπο! το οποίο απαρτιζόταν από ψωμάκι(αν ήσουν τυχερός φρέσκο) σαλάμι, τυρί, πατάτες , ντομάτα, 3 καλαμάκια χοίρινο(νομίζω) και τέλος μια από τις 4 υπεροχές σαλάτες(εγώ προτιμώ τυροσαλάτα). Παρόλο που το υπαίθριο αυτό φαστ φουντ δεν διέθετε ούτε πινακίδα αλλά ούτε και αξιοπρόσεκτες εγκαταστάσεις, διαθέτει όμως μια φοβερή ουρά 10 ατόμων ότι ώρα και να πήγαινες για φαγητό. Εχθές η πείνα μου με οδήγησαν εκεί αλλά μπροστά μου αντίκρισα ένα θλιβερό γεγονός. Η γνωστή καντίνα του παντελή με τις πλαστικές καρέκλες την εξωτερική ψησταριά και την εκ του ανατολικού μπλοκ προελεύσεως μπουφετζού να λείπουν και την θέση τους να έχει πάρει μια καντίνα τεραστίων διαστάσεων και τελευταίας τεχνολογίας. Άσε δε που σαν επιγραφή είχε το λογότυπο "Το ποιο καθαρό βρώμικο της πόλης" και ερωτώ. Γιατί πρέπει να αμερικανοποιησουμε ποια την κάθε μας απόλαυση την κάθε μας συνήθεια. Πως μπορούμε να αντικαταστήσουμε το αυθεντικό βρώμικο φτιαγμένο με αγνά υλικά και αγάπη με μια κάθετη μονάδα παραγωγής φαγητού; Η οποία δηλώνει ευθαρσώς ότι έχει το ποιο καθαρό βρώμικο; Μα αν θέλαμε καθαρό θα πηγαίναμε αλλού, εμείς όμως θέλουμε το κλασικό βρώμικο. Μετά από έρευνα τελικά ανακαλύψαμε οτι ο παντελής μεταφέρθηκε μερικά τετράγωνα ποιο κάτω και έτσι θα μπορούμε ακόμα να απολαμβάνουμε αυθεντικές γεύσεις χωρίς τίτλους και φανφάρες.