Τετάρτη, 28 Νοεμβρίου 2007

Η καλή μέρα απο το πρωί ...

Αγαπημένο μου ημερολόγιο καλημέρα. Σου γράφω από το γραφείο γιατί εμείς οι ζωντανοί επιβάτες αυτού του πλανήτη έτσι συνηθίζουμε να κάνουμε τις καθημερινές μας. Το ξέρω ότι για εσένα κάθε μου λέξη είναι και μια σταγόνα στο δόξα πατρι (όπως το γνωστό κινέζικο μαρτύριο της σταγόνας) αλλά επειδή είσαι δικό μου ημερολόγιο(και αυτό είναι το μόνο σίγουρο) είσαι αναγκασμένο να με ανεχθείς μέχρι τέλους. Υπάρχουν μέρες και μέρες μέσα στον χρόνο. Υπάρχουν οι καθημερινές, υπάρχουν οι αργίες, υπάρχουν οι δύσκολες μέρες για τις γυναίκες ή οι μέρες champions league για τους άνδρες. Υπάρχουν οι καλές μέρες που όλα σου πάνε καλά και περπατώντας στον δρόμο κορδώνεσαι και λες από μέσα σου "ποιος είμαι ο πούστης; εγώ είμαι;" και υπάρχουν οι μαύρες μέρες που δεν θες να δεις άνθρωπο και σιχτιρίζεις οτιδήποτε σε πλησιάσει στο ένα μέτρο και κάτω. Επίσης υπάρχουν μέρες που δεν μπορείς να σηκωθείς από το κρεββάτι ούτε με βίντσι, φτάνεις στο μπάνιο και μόλις κοιτάζεις την μούρη σου στον καθρέπτη απορείς γιατί γεννήθηκες γιατί πρέπει να πας στο γραφείο και γιατί, γιατί δεν έχεις ανακαλύψει την χρηματαριά με τα 100ευρα για να κόβεις και από 2 κάθε μέρα ώστε να μη χρειαστεί να δουλέψεις ποτέ ξανά. Μέτα αποκαμωμένος κοιτάς το ρολόι σου και συνειδητοποιείς ότι έχεις μόνο μια ώρα για να ετοιμαστείς να πιεις λίγο καφέ και αν είσαι (αν λέμε) κωλόφαρδος να δεις και λίγο Οικονομέα-Καμπουράκη μπας και σκάσουν κανένα χαμόγελο τα νυσταγμένα σου χείλη. Τελικά δεν κανείς τίποτα από όλα αυτά σκας στο γραφείο με 15 λεπτά καθυστέρηση(τουλάχιστον!!!) με το μαλλί και παρουσιαστικό άστα να πάνε και την διάθεση σου σε απόγνωση και περισυλλογή. Μόλις που προλαβαίνεις να βάλεις ένα ριμαδοκαφέ και όταν φτάνεις στο γραφείο σου ο ήχος του τηλεφώνου φωνάζει από μακριά ¨ρούφα μια τζούρα και πέσε με τα μούτρα στην δουλειά"
The End
Καλημέρα σε όλους και σε εσένα ημερολόγιο μου καλή υπομονή

Πέμπτη, 15 Νοεμβρίου 2007

Μαλακία παγωτό*

Τελικά κάποια πράγματα είναι να σε κάνουν να απορείς ένα από αυτά είναι και η προχθεσινή μου περιπέτεια.

Χθες το απόγευμα λοιπόν και συγκεκριμένα στις 6:30 ακριβώς έγινα μάρτυρας στο ίδιο μου το τροχαίο ατύχημα όταν ένας νεαρός άνευ μυαλού και ευθύνης παραβιάζει το στοπ και μπαίνει στο ρεύμα μου με αποτέλεσμα να παρκάρω το αυτοκινητάκι μου στην πόρτα του. Οι σκηνές που ακολούθησαν ήταν απείρου καλούς και απαράμιλλης ομορφιάς. Η σπίθα στην κουβέντα άναψε φυσικά όταν μου είπε ότι πρέπει να το δούμε το θέμα γιατί δεν μπορεί να κάνει θετική δήλωση επειδή ναι μεν βγήκε από στοπ αλλά έχει περάσει σχεδόν το μισό αυτοκίνητο και άλλες τέτοιες τρίχες αγνοώντας κοκ, σήματα και νόμους φυσικής. Η κατάληξη τελικά ήταν ευτυχέστατη όταν έμαθα ότι έκανε "επιτέλους" θετική δήλωση και έτσι το θέμα πήρε τον δρόμο του και το αυτοκινητάκι μου το δρόμο για το συνεργείο. Όλα καλά όλα ανθηρά λοιπόν τραυματίες δεν είχαμε ούτε οσκαρικά χολιγουντιανά εφέ μια τράκα μόνο και αρκετές μέρες αναμονή μέχρι να πάρω το αυτοκίνητο μου από το συνεργείο.

Καλά Χριστούγεννα λένε σε κάτι τέτοιες περιπτώσεις αλλά εγώ κυριολεκτώ γιατί έτσι όπως το βλέπω τα Χριστούγεννα θα είναι έτοιμο.



* Το μαλακία παγωτό αντικαθρεφτίζει την χάλια κατάσταση που βρίσκομαι καθώς συνήθως και εδώ εκφράζω προσωπική άποψη δεν υπάρχει παγωτό που είναι χάλια όλα κατά την ταπεινή μου γνώμη ξαναλέω είναι γευστικότατα και δροσιστικά. Οπότε για να φτάσει το παγωτό να είναι μαλακία άστα χέστα... Καλά εντάξει σταματάω την φλυαρία!!!

company profile - Ο γιός της συμφοράς

Η ώρα πρέπει να ήταν 11 και κάτι το πρωί μόλις που είχα προλάβει να φτιάξω το δεύτερο μου καφεδάκι και να κολοβαρέσω λίγο στον υπολογιστή. Μπορεί η εταιρία σήμερα να είναι γεμάτη κόσμο αλλά στο γραφείο μου επικρατεί μια απόκοσμη ηρεμία σαν λιακάδα πριν την καταιγίδα. Ευτυχώς τα μαύρα σύννεφα προάγγελος της καταιγίδας δεν είχαν πλακώσει στο γραφείο μου ακόμα. Πάνω που εχω φτάσει να σβήσω το έβδομο σπαμ μαιλ που με πληροφορούσε πως θα βελτιώσω θεαματικά τις σεξουαλικές μου επιδόσεις με την βοήθεια του μπλε και του πορτοκαλιού χαπιού μπαίνει στο γραφείο μου η καταιγίδα η ίδια. Ο γιος του αφεντικού οπλισμένος με βλέμμα "μόλις εχω ξυπνήσει" με καφέ αναχείρας και θρονιάζετε με μια μπροστά στην καρέκλα του γραφείου μου.

Το μικρό αφεντικό είναι κλασικό icon Αλέκος Τζανετάκος σε κινηματογραφική παραγωγή του Φίνου. Δεν έχει δουλέψει ποτέ το εξωτερικό του παρουσιαστικό είναι σαν βιτρίνα στην Τσακάλωφ και φυσικά η σχέση του με το χρήμα καθώς και σύνδεση του σώματος με τον εγκέφαλο είναι ανύπαρκτα.

Μη μου μιλάς καθόλου μου είπε εχω ξυπνήσει από τα άγρια χαράματα(9 το πρωί εννοούσε) για να φέρω την μαμά στο γραφείο γιατί πρέπει να πάρω το αμάξι(Μερτσέντες 500cl παρακαλώ) για να κατέβω στην σχολή(Ιδιωτικό κολέγιο ΒΠ). Αλλά μιας και ήρθα συνέχισε θα σου ήταν κόπος να ρίξεις μια ματιά στο νέο κινητό της Nokia γιατί αυτό που εχω τώρα δεν λέει και πολλά και το βαρέθηκα(μέσα σε 3 μήνες και 750ευρω).
Μαζεύω τα κομμάτια μου μετά από την έξτρα έξτρα λαρτζ δόση καπιταλισμού ψελλίζω ένα ναι και την ιδία στιγμή ανακαλύπτω ποσό ματαιόδοξα είναι όλα στην ζωή, πόση υπομονή εχω μέσα μου(και έξω μου) και φυσικά πόσο εκτός πραγματικότητας(θα το έλεγα και αλλιώς αλλά θα μπει μπιπ) είναι ο τύπος που εχω απέναντι μου αυτή τη στιγμή.

Η υπόλοιπη μέρα στο γραφείο ήταν σαν μια κλασική καθημερινή μέρα στο γραφείο.

Καλημέρα σε όλους


Δευτέρα, 5 Νοεμβρίου 2007

Weekend Rulezzz

Εχθές ήταν η πρώτη Κυριακή μετά από αρκετές κυριακές που κατάφερα να κάνω αυτό που πραγματικά ήθελα... δηλαδή τίποτα. Ξύπνησα σχετικά νωρίς έκατσα στο κρεββάτι μου ως αργά και για φινάλε είδα για 352 φορά και τις 3 ταινίες matrix σε dvd. Πραγματική απόλαυση σε ένα Απίστευτα γρήγορο weekend.
Όλα τα weekend μου πλέον έχουν γίνει ταχύτατα από την παρασκευή μέχρι την κυριακή είναι σαν να εχω μπει στο μετρό και να εχω περάσει από τη μια μεριά της πόλης μέχρι την άλλη και μόλις ανοίξουν οι πόρτες της διαδρομής προς τον τερματισμό να σου και η Δευτέρα να σε περιμένει στην γωνία και μαζί της και το πρωινό ξύπνημα η δουλειά και οι υποχρεώσεις μαζί με το αδιάκοπο κυνήγι του χρόνου. Δεν εχω συναντήσει μεγαλύτερο ανταγωνιστή του εαυτού μου εκτός από τον ίδιο τον χρόνο. Άσε που έχει αρχίσει να μου την δίνει γιατί μπορεί να ξεκινάμε μαζί αλλά μέχρι τα μέσα της ημέρας τον κυνηγάω με όχι και τόσο επιτυχημένα αποτελέσματα.
Υπομονή λοιπόν μέχρι την επόμενη εβδομάδα για το επόμενο δρομολόγιο του μετρό, εγώ εχω βγάλει από τώρα εισιτήριο το ξέρω ότι είναι νωρίς αλλά τουλάχιστον η ελπίδα πεθαίνει πάντα τελευταία...

Καλή εβδομάδα σε όλους