Πέμπτη, 24 Ιουνίου 2010

Company Profile - I see the end coming...

Το ξέρω πολλές φορές από αυτό εδώ το blog και την ενότητα company profile σχολίαζα τα κακώς και μερικές φορές και τα καλώς κείμενα της εταιρίας. Δυστυχώς όμως για την εταιρία αυτή ο τελευταίος χρόνος δεν ήταν και ότι καλύτερο μπορούσε να της συμβεί. Λίγο η κρίση λίγο η αχρηστία λίγο τα μακριά χέρια των στελεχών έφτασαν την εταιρία στο σημείο μηδέν. Αν φυσικά διάβαζες τις αναρτήσεις του company profile είναι λογικό και επόμενο να απορούσες πως είναι δυνατόν να δουλεύει αυτή η εταιρία;;; Εεε να που τελικά δεν ήταν δυνατόν και αυτό φαίνεται σήμερα. Δυστυχώς η κατάσταση μοιάζει να είναι μη αναστρέψιμη και  όπως φαινετε άλλο ένα κανόνι ακόμα θα αντηχήσει στην επιχειρησιακή Καραϊβική που ζούμε τον τελευταίο καιρό στην Ελλάδα. Μέχρι τότε σας καλώ να προσευχηθείτε μαζί μου όχι για να κρατήσουμε την εταιρία ανοιχτή αυτή δεν με ενδιέφερε πάτε αλλά ας προσευχηθούμε να μας εξοφλήσει τα δεδουλευμένα μας πριν κανονιασει την αγορά και πάρουμε το αγαλματίδιο. Τουλάχιστον η κατάληξη αυτή θα δώσει σε εμάς τους εργαζόμενους την ευκαιρία να κάνουμε πραγματικές διακοπές χωρίς να μας ενοχλούν από το γραφείο για ψύλλου πήδημα, αφού δεν θα υπάρχει γραφείο για να μας ενοχλήσει*.

*Το αστείο ήταν μια ευγενική πρόσφορα του Στάθη από το ράδιο αρβύλα για να μας δροσίζει στην ζέστα το κατακαλόκαιρο(λέμε τώρα).

10 Χρόνια πρίν.

Και κάπως έτσι, εντελώς ξαφνικά, κοιτάζεις πίσω σου και διαπιστώνεις ότι όλη σου η πορεία ήταν ένας κύκλος. Εσύ θεωρούσες ότι περπατούσες ευθεία αλλά τελικά μόλις τώρα διαπίστωσες ότι έφτασες εκεί από όπου ξεκίνησες πριν χρόνια. Για ότι πάλεψες για ότι δουλέψες όποια προαγωγή και λεφτά και αν κέρδισες δεν έχουν καμία σημασία γιατί είσαι και πάλι εκεί στο ίδιο ακριβώς σημείο. Και τώρα σε αυτή τη νέα πραγματικότητα εσύ θα πρέπει να υπάρξεις...έτσι απλά, χωρίς πολλές περιστροφές, πρέπει να αρχίσεις ξανά από την αρχή να εκτιμάς την αξία του χρήματος που κάποιοι άλλοι έβγαλαν αφειδώς σε ελβετικές τράπεζες η την μεταμόρφωσαν σε ακίνητα και επιχειρήσεις. Παντού ακούω για κρίση...κρίση...κρίση???? Μα για ποια κρίση μιλάτε; Το αφεντικό μου δεν με έχει πληρώσει ένα μήνα αλλά χάλασε 23.000€ σε ταξίδι αναψυχής στην Άνδρο. Το αφεντικό μου περνάει κρίση αλλά κατέχει 4 υπερπολυτελή αυτοκίνητα μεγάλου κυβισμού αξίας 80000€ το ένα  για να μη μιλήσω καλύτερα για σπίτια και πισίνες. Και σαν να μην έφτανε η εργοδοτική μας κρίση μας καπελώνει και η κυβέρνηση με τα τάχα μου μέτρα ανάπτυξης των επιχειρήσεων και το νέο ασφαλιστικό. Γιατί δεν μας πήγαν κατευθείαν στην Αρχαία Αίγυπτο με τα μαστίγια είναι απορίας άξιο. Τελικά το μοντέλο της μεταπολίτευσης δεν μας πήγε και πολύ καλά εεε; Μας βλέπω σε κανένα χρόνο να φωνάζουμε το αλησμόνητο ΨΩΜΙ-ΠΑΙΔΕΙΑ-ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ και θα είναι ποιο επίκαιρο από ποτέ.