Πέμπτη, 24 Ιουνίου 2010

10 Χρόνια πρίν.

Και κάπως έτσι, εντελώς ξαφνικά, κοιτάζεις πίσω σου και διαπιστώνεις ότι όλη σου η πορεία ήταν ένας κύκλος. Εσύ θεωρούσες ότι περπατούσες ευθεία αλλά τελικά μόλις τώρα διαπίστωσες ότι έφτασες εκεί από όπου ξεκίνησες πριν χρόνια. Για ότι πάλεψες για ότι δουλέψες όποια προαγωγή και λεφτά και αν κέρδισες δεν έχουν καμία σημασία γιατί είσαι και πάλι εκεί στο ίδιο ακριβώς σημείο. Και τώρα σε αυτή τη νέα πραγματικότητα εσύ θα πρέπει να υπάρξεις...έτσι απλά, χωρίς πολλές περιστροφές, πρέπει να αρχίσεις ξανά από την αρχή να εκτιμάς την αξία του χρήματος που κάποιοι άλλοι έβγαλαν αφειδώς σε ελβετικές τράπεζες η την μεταμόρφωσαν σε ακίνητα και επιχειρήσεις. Παντού ακούω για κρίση...κρίση...κρίση???? Μα για ποια κρίση μιλάτε; Το αφεντικό μου δεν με έχει πληρώσει ένα μήνα αλλά χάλασε 23.000€ σε ταξίδι αναψυχής στην Άνδρο. Το αφεντικό μου περνάει κρίση αλλά κατέχει 4 υπερπολυτελή αυτοκίνητα μεγάλου κυβισμού αξίας 80000€ το ένα  για να μη μιλήσω καλύτερα για σπίτια και πισίνες. Και σαν να μην έφτανε η εργοδοτική μας κρίση μας καπελώνει και η κυβέρνηση με τα τάχα μου μέτρα ανάπτυξης των επιχειρήσεων και το νέο ασφαλιστικό. Γιατί δεν μας πήγαν κατευθείαν στην Αρχαία Αίγυπτο με τα μαστίγια είναι απορίας άξιο. Τελικά το μοντέλο της μεταπολίτευσης δεν μας πήγε και πολύ καλά εεε; Μας βλέπω σε κανένα χρόνο να φωνάζουμε το αλησμόνητο ΨΩΜΙ-ΠΑΙΔΕΙΑ-ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ και θα είναι ποιο επίκαιρο από ποτέ. 

Δεν υπάρχουν σχόλια: