Η καλή μέρα απο το πρωί ...

Αγαπημένο μου ημερολόγιο καλημέρα. Σου γράφω από το γραφείο γιατί εμείς οι ζωντανοί επιβάτες αυτού του πλανήτη έτσι συνηθίζουμε να κάνουμε τις καθημερινές μας. Το ξέρω ότι για εσένα κάθε μου λέξη είναι και μια σταγόνα στο δόξα πατρι (όπως το γνωστό κινέζικο μαρτύριο της σταγόνας) αλλά επειδή είσαι δικό μου ημερολόγιο(και αυτό είναι το μόνο σίγουρο) είσαι αναγκασμένο να με ανεχθείς μέχρι τέλους. Υπάρχουν μέρες και μέρες μέσα στον χρόνο. Υπάρχουν οι καθημερινές, υπάρχουν οι αργίες, υπάρχουν οι δύσκολες μέρες για τις γυναίκες ή οι μέρες champions league για τους άνδρες. Υπάρχουν οι καλές μέρες που όλα σου πάνε καλά και περπατώντας στον δρόμο κορδώνεσαι και λες από μέσα σου "ποιος είμαι ο πούστης; εγώ είμαι;" και υπάρχουν οι μαύρες μέρες που δεν θες να δεις άνθρωπο και σιχτιρίζεις οτιδήποτε σε πλησιάσει στο ένα μέτρο και κάτω. Επίσης υπάρχουν μέρες που δεν μπορείς να σηκωθείς από το κρεββάτι ούτε με βίντσι, φτάνεις στο μπάνιο και μόλις κοιτάζεις την μούρη σου στον καθρέπτη απορείς γιατί γεννήθηκες γιατί πρέπει να πας στο γραφείο και γιατί, γιατί δεν έχεις ανακαλύψει την χρηματαριά με τα 100ευρα για να κόβεις και από 2 κάθε μέρα ώστε να μη χρειαστεί να δουλέψεις ποτέ ξανά. Μέτα αποκαμωμένος κοιτάς το ρολόι σου και συνειδητοποιείς ότι έχεις μόνο μια ώρα για να ετοιμαστείς να πιεις λίγο καφέ και αν είσαι (αν λέμε) κωλόφαρδος να δεις και λίγο Οικονομέα-Καμπουράκη μπας και σκάσουν κανένα χαμόγελο τα νυσταγμένα σου χείλη. Τελικά δεν κανείς τίποτα από όλα αυτά σκας στο γραφείο με 15 λεπτά καθυστέρηση(τουλάχιστον!!!) με το μαλλί και παρουσιαστικό άστα να πάνε και την διάθεση σου σε απόγνωση και περισυλλογή. Μόλις που προλαβαίνεις να βάλεις ένα ριμαδοκαφέ και όταν φτάνεις στο γραφείο σου ο ήχος του τηλεφώνου φωνάζει από μακριά ¨ρούφα μια τζούρα και πέσε με τα μούτρα στην δουλειά"
The End
Καλημέρα σε όλους και σε εσένα ημερολόγιο μου καλή υπομονή