Πέμπτη, 7 Φεβρουαρίου 2008

30 και συνεχίζουμε...

Πόσες και πόσες φορές δεν έχεις ονειρευτεί την ζωή σου; Στο το δημοτικό η στο τέλος του γυμνασίου πριν την πενταήμερη ακόμα και όταν είσαι στην σχολή κανείς όνειρα για εκείνη, τελειώνεις πας φαντάρος γυρίζεις πιάνεις μια δουλειά και νομίζεις ότι θα πιάσεις την πέτρα και θα την στύψεις είσαι νέος γεμάτος ενέργεια και ξαφνικά ξυπνάς ένα πρωί και είσαι 30 και όλα γύρω σου είναι διαφορετικά. Τα club σε κουράζουν η techno και τα δυνατά beat σου προκαλούν πονοκέφαλο. Οι emo σου βγάζουν ένα αδικαιολόγητο παραλογισμό και στις αραιές συναντήσεις με τους κολλητούς σου αναπολείς τα dj set του mike βέρου "άραγε που χάθηκε"είναι η επόμενη έκφραση... Είσαι 30 και κοιτάς πίσω σκεπτικά με φόβο. Είσαι μπροστά σε ένα καθρέπτη και λες "δεν μπορεί, μα είμαι ακόμα ο ίδιος" ναι είσαι ο ίδιος εκείνος ο αληταράς που χτυπούσε τα κουδούνια στις πολυκατοικίες που έκανε σκονάκι την ιστορία στο θρανίο. Είσαι ο ίδιος που έκανε κοπάνα από το σχολειό για να πάει για τέτρις στην λέσχη(έτσι το έλεγαν τότε) η για τάβλι και μπάνιο σε μια παραλία αφού είχες θάψει την εξεταστική. Και ακόμα εκεί ακίνητος μπροστά στον καθρέπτη θέλεις να κοιτάξεις μπροστά αλλά δεν μπορείς, όλα αυτά που έχεις ζήσει περιστρέφονται στο μυαλό σου. Εσύ τα ποτά οι γκόμενες οι σπουδές τα παιχνίδια οι κοπάνες και όλα τα άλλα ζωντανό παζλ της ιδίας σου της ζωής ποιο θα είναι το επόμενο κομμάτι; Που θα μπει; θα ταιριάξει η πάλι στο ψάξιμο για το επόμενο πιθανό; Και είσαι ακόμα 30 ανοίγεις τα μάτια και κοιτάς γύρω σου και είναι ωραία, δύσκολα η εύκολα κανείς αυτό που θέλεις αμείβεσαι γιαυτό που γουστάρεις να κάνεις και όλες αυτές οι αναμνήσεις του καθρέπτη εφόδιο γνώσης της νέας ζωής. Είμαι 30 και δεν φοβάμαι να κοιτάξω μπροστά να κάνω όνειρα να κάνω φίλους να ζήσω γιατί πρέπει να ζήσω την κάθε στιγμή.
Είμαι 30 και συνεχίζω


Καλημέρα σε όλους.

10 σχόλια:

laxanaki είπε...

Να τα χιλιάσεις και να συνεχίζεις να είσαι ο ίδιος και όπως σου αρέσει ;)
(να μην ξεχνάς να γκρινιάζεις κιόλας!! χιχιχιχι)

daisy είπε...

όπως τα λες γκρινιάρη είναι :)
μας παρασύρει η ζωή και νομίζουμε πως χάνουμε ένα κομμάτι του εαυτού μας αλλά στην πραγματικότητα είναι πάντα εκεί και περιμένει υπομονετικά να το ξαναβγάλουμε στην επιφάνεια ;)

Griniaris είπε...

@laxanaki. Ελπίζω με τόσο junk food να καταφέρω να φτάσω τα 70 τα 1000 είναι πολύ δύσκολος στόχος αλλά σου υπόσχομαι ότι θα προσπαθήσω σκληρά.

@daisy. Το θέμα όμως είναι αν μπορούμε και αν έχουμε την δυνατότητα να βγάλουμε ξανά εκείνο το κομμάτι στην επιφάνεια, θα μου πεις εδώ φαίνεται το πόσο τρελός είσαι για να σου απαντήσω δηλαδή τρελός = ελεύθερος; (καλά μη δίνεις και σημασία υποθετική ήταν η κουβέντα μας).

lemonita είπε...

Η ηλικία είναι ένα άψυχο νούμερο. Το θέμα είναι τι λέει η καρδιά σου. Να μην αφήνεις να "γερνάει" το παιδί που κρύβεται μέσα σου και που σε σπρώχνει να ζείς με τον ίδιο ενθουσιασμό πάντα.
Πολύ όμορφο το post σου.

if.. ιγένεια είπε...

Εδώ κάπου πάει το "είσαι όσο νιώθεις"..

Θυμήσου πως με λένε… είπε...

χρόνια πολλά!
Εγώ από μικρή ονειρευόμουν να φτάσω τα 30 και όταν μου λέγανε ότι η καλύτερη ηλικία είναι όταν είσαι μαθητής ή στα 20 πάντα διαφωνούσα διότι είχα άλλους να ορίζουν τη ζωή μου. Τώρα που κοντεύω τα 30 αισθάνομαι πιο ελεύθερη!

Και κόψε τα fast food... goodys κλπ. για αυτό υπάρχουν και οι σαλάτες!

Griniaris είπε...

@Lemonita Αυτό προσπαθώ να κάνω να κρατήσω το αυτό παιδί που περνούσε καλά. Ξεσπούσε σε γέλια έπαιζε ασταμάτητα απλά δεν ξέρω αν μπορεί να το κάνει τώρα ποια.

Griniaris είπε...

@if..ιγένεια Έχεις απόλυτο δίκιο.

Griniaris είπε...

@Θυμήσου πως με λένε Βασικά σε καμιά περίοδο της ζωής μου δεν νομίζω ότι εχω περάσει χάλια. Μάλλον εχω πρόβλημα αντίληψης της κατάστασης και γιαυτό τα βλέπω όλα σχεδόν πάντα θετικά. Το junk food δεν μπορώ να το κόψω βρε είναι σαν να κόβω ένα κομμάτι της ζωής μου.

Ενεσούλα είπε...

Κι εγώ 30+ είμαι, αλλά δεν κάνω έτσι!:Ρ
Τελικά είμαστε όσο νιώθουμε!
Φιλάκια